Język mizo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
mizo
Obszar Indie, Bangladesz, Birma
Liczba mówiących ok. 500 tysięcy (1997)[1]
Klasyfikacja genetyczna Chińsko-tybetańska
Języki tybeto-birmańskie
••Język mizo
Pismo/alfabet łacińskie
Status oficjalny
język urzędowy Indie (stan Mizoram)
UNESCO 2 wrażliwy
Kody języka
Kod ISO 639-1 brak
Kod ISO 639-2 lus
Kod ISO 639-3 lus
IETF lus
Glottolog lush1249
Ethnologue lus
WALS miz
SIL lus
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata



Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.
Słownik {{{z języka}}}-polski, polsko-mizo online

Język mizo (również lushai) – język z grupy tybeto-birmańskiej, używany przez ponad 500 tysięcy członków grupy etnicznej Mizo, zamieszkujących głównie indyjski stan Mizoram, w którym jest językiem urzędowym[1] oraz przygraniczne tereny Birmy i Bangladeszu. Mizo jest językiem tonalnym. Zapisywany jest alfabetem łacińskim, wprowadzonym przez zachodnich misjonarzy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]