Język njandża

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Język njandża[1], język niandża, język nyanja – język z rodziny bantu używany w Malawi, Zambii i Mozambiku. Rozpada się na kilka dialektów, uznawanych czasem za osobne języki, między innymi czewa i nsenga[2].

Według Kennetha Katznera język njandża częściej określany jest w nim samym jako chinyanja (czinjandża[a]), zaś w Malawi nazywany jest czewa (cziczewa)[4].

W Malawi językiem tym posługuje się ponad 6 milionów ludzi, czyli prawie dwie trzecie mieszkańców. W Zambii mówi nim około miliona mieszkańców, a w Mozambiku około 500 tysięcy[4].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Przedrostek „czi” stawiany jest przed rzeczownikami oznaczającymi język, więc „cziczewa” to dosłownie „język (ludu) Czewa[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Encyklopedia popularna PWN, Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1982, s. 512
  2. Stanisław Piłaszewicz, Eugeniusz Rzewuski: Wstęp do afrykanistyki. Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2004, s. 177. ISBN 83-235-0061-4.
  3. Professional Chewa Translation Service, Tomedes.com [dostęp 25-08-2016]
  4. a b Kenneth Katzner: The Languages of the World. London & New York: Routledge, 2002, s. 318. ISBN 0-415-25004-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]