Język orocki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ulunchun
Obszar

Chiny (Heilongjiang, Mongolia Wewnętrzna)

Liczba mówiących

1200 (2009) (w 1990: 12 biegłych użytkowników)

Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 8a umierający
Kody języka
Kod ISO 639-3 orh
IETF orh
Glottolog oroq1238
Ethnologue orh
SIL orh
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język orocki – poważnie zagrożony wyginięciem (wg Ethnologue prawie wymarły) język z rodziny tunguskiej, z grupy północnej, używany głównie w chińskiej prowincji Heilongjiang[1]. Brak pisma.

Dialekty[edytuj | edytuj kod]

  • kumarczeński
  • oroczeński
  • selpeczeński
  • birarczeński
  • gankui – dialekt Mongolii Wewnętrznej

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. M. Paul Lewis, Gary F. Simons, Charles D. Fennig, Oroqen, [w:] Ethnologue [online], wyd. 18, Dallas, Texas: SIL International, 2015 [dostęp 2020-03-09] [zarchiwizowane z adresu 2015-04-12] (ang.).