Język pikardyjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Picard
(Ch'ti, Ch'timi, Rouchi)
Obszar Francja (Pikardia, Nord-Pas-de-Calais), Belgia (Hainaut)
Liczba mówiących ~ 700 000
Pismo/alfabet łacińskie
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
język urzędowy Belgia-oficjalny język regionalny w prowincji Hainaut
UNESCO 4 poważnie zagrożony
Ethnologue 8b prawie wymarły
Kody języka
ISO 639-1 brak
ISO 639-2
Kod ISO 639-3 pcd
IETF pcd
Glottolog pica1241
Ethnologue pcd
SIL pcd
Występowanie
Ilustracja

      Język pikardyjski (Picard)

W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Wikipedia w języku pikardyjskim
Słownik języka pikardyjskiego
w Wikisłowniku
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język pikardyjski (picard, ch'ti) – etnolekt romański z grupy langues d’oïl, posługują się nim mieszkańcy Pikardii – w północnej części Francji oraz w belgijskim Hainaut.

Najczęściej uznawany za dialekt języka francuskiego. SIL International oraz Europejskie Biuro Języków Mniej Używanych uznaje pikardyjski za odrębny język, jest on również oficjalnie uznany za język regionalny w Belgii, także władze francuskie uważają pikardyjski za język odrębny od francuskiego[1].

Język obecnie zanikający.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Fernand Carton (en coll. avec Maurice Lebègue): Atlas linguistique et ethnographique picard, Vol. 1(1989), Vol. 2 (1998), Coll. Atlas linguistiques de France par régions, Paris, Ed. CNRS.
  • Jean-Michel Eloy, La constitution du picard : une approche de la notion de langue, Louvain, Peeters (Bibliothèque des Cahiers de l'Institut de Linguistique de Louvain), 1997, ​ISBN 90-6831-905-1​.
  • Marie-Madeleine Duquef, Amassoér, dictionnaire picard-français, français-picard, Librairie du Labyrinthe, Amiens, 2004.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]