Język rahambuu
| Obszar | |||
|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
5 tys. (1999) | ||
| Klasyfikacja genetyczna | |||
| |||
| Status oficjalny | |||
| UNESCO | 2 wrażliwy↗ | ||
| Ethnologue | 7 wypierany↗ | ||
| Kody języka | |||
| ISO 639-3 | raz | ||
| IETF | raz | ||
| Glottolog | raha1237 | ||
| Ethnologue | raz | ||
| BPS | 0612 1 | ||
| W Wikipedii | |||
| |||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||
Język rahambuu, także: lellewau (lellewao), wiau[1], mekongga[2] – język austronezyjski używany w prowincji Celebes Południowo-Wschodni w Indonezji. Według danych z 1999 roku mówi nim 5 tys. osób[3].
Jego użytkownicy zamieszkują fragment zachodniego wybrzeża prowincji (kecamatan Pakue, kabupaten Kolaka Utara)[3]. Nie odnotowano istnienia dialektów, lecz występują drobne różnice lokalne[2]. Istnieją różne miejscowe określenia na ten język, przy czym często używana nazwa „mekongga” odnosi się także do jednego z dialektów języka tolaki[4].
Potencjalnie zagrożony wymarciem. Dziś większość populacji regionu stanowią migranci z południowego Sulawesi, m.in. Bugisi[2][5]. W użyciu jest także język bugijski, oprócz tego występuje presja ze strony języka narodowego[6]. Stopień jego użycia różni się w zależności od grupy wiekowej i miejscowości. W niektórych wsiach posługują się nim wyłącznie osoby dorosłe[1][2].
Jest blisko spokrewniony z językiem tolaki[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c David Mead: Rahambuu. Sulawesi Language Alliance. [dostęp 2023-02-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-02-08)]. (ang.).
- ↑ a b c d Mead 1999 ↓, s. 76.
- ↑ a b David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Rahambuu, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
- ↑ Mead 1999 ↓, s. 75.
- ↑ David E. Mead, Proto-Bungku-Tolaki: reconstruction of its phonology and aspects of its morphosyntax, Ann Arbor: UMI Dissertation Services, 1998, s. 15, OCLC 222911641 [dostęp 2022-12-22] (ang.).
- ↑ Wurm 2007 ↓, s. 533.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- David E. Mead, The Bungku-Tolaki Languages of South-eastern Sulawesi, Indonesia, Canberra: Pacific Linguistics, Research School of Pacific and Asian Studies, Australian National University, 1999 (Pacific Linguistics D-91), DOI: 10.15144/PL-D91, ISBN 0-85883-473-1, OCLC 38816768 [dostęp 2023-06-02] (ang.).
- Stephen A. Wurm, Australasia and the Pacific, [w:] Christopher Moseley (red.), Encyclopedia of the World’s Endangered Languages, Abingdon–New York: Routledge, 2007, s. 425–577, DOI: 10.4324/9780203645659, ISBN 978-0-2036-4565-9, ISBN 978-0-7007-1197-0, OCLC 47983733 (ang.).