Język rejang

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
baso Jang
Obszar Bengkulu, Sumatra Południowa (Indonezja)
Liczba mówiących 350 tys. (2000)[1]
Pismo/alfabet łacińskie, kaganga
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 6a żywy
Kody języka
Kod ISO 639-3 rej
IETF rej
Glottolog reja1240
Ethnologue rej
BPS 0066 4
WALS rej
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język rejang (baso Jang, baso Hejang) – język austronezyjski używany w indonezyjskich prowincjach Bengkulu i Sumatra Południowa na wyspie Sumatra. Według danych z 2000 roku posługuje się nim 350 tys. osób. Dzieli się na szereg dialektów: lebong, kepahiang (kebanagung), pasisir, musi (curup), rawas[a][1].

Do jego zapisu stosuje się pismo łacińskie oraz tradycyjne pismo kaganga. Istnieje słownik języka rejang[1].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Nie mylić z malajskimi językami musi i rawas.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig, Rejang, [w:] Ethnologue [online], wyd. 22, Dallas, Texas: SIL International, 2019 [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).???