Język słowianoserbski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Славяносербскій
Obszar Wojwodina
Liczba mówiących -
Klasyfikacja genetyczna Języki indoeuropejskie
Pismo/alfabet łacińskie i cyrylica
Status oficjalny
język urzędowy ?
ISO 639-2 sla
SIL ?
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata





Język słowianoserbski (славяносербскій, po serbsku: славеносрпски) – język literacki używany na przełomie XVIII i XIX wieku przez wykształcone warstwy mieszczańskie w Wojwodinie oraz przez serbską diasporę w innych częściach monarchii habsburskiej. Język ten stanowił mieszankę cech dialektów serbskich oraz literackiego języka cerkiewnosłowiańskiego w redakcji ruskiej.

Oto przykładowe zdanie z "Słowianoserbskiego czasopisma" ("Славеносербски магазин"): "Ves'ma by meni priskorbno bylo, ako bi ja kadgod čuo, čto ty, moj syne, upao u pyanstvo, roskoš', bezčinie, i nepotrebnoe žitie". Pojawiają się tu formy charakterystyczne dla języka rosyjskiego, np. używanie słowa čto zamiast serbskiego što, pisanie roskoš' zamiast raskoš i oni mogut' zamiast oni mogu, itp.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]