Język sentani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sentani
Obszar

Papua (Indonezja)

Liczba mówiących

30 tys. (1996)

Pismo/alfabet

łacińskie

Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 5 rozwojowy
Kody języka
Kod ISO 639-3 set
IETF set
Glottolog nucl1632
Ethnologue set
WALS snt
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język sentani, także buyakajęzyk papuaski z grupy sentani, używany w rejonie jeziora Sentani w prowincji Papua w Indonezji. Według danych z 1996 r. posługuje się nim 30 tys. osób[1].

Buyaka to rodzima nazwa grupy etnicznej[2], określanej również jako Sentani[3]. Jest używany przez większą część społeczności, w różnych sferach życia. W użyciu jest również język indonezyjski[1].

W 1965 r. opublikowano opis jego gramatyki, wraz ze zbiorem tekstów i listą słownictwa[4]. W piśmiennictwie stosuje się alfabet łaciński[1].

Języki sentani zostały połączone z językami wschodniej Ptasiej Głowy (East Bird's Head) oraz językami burmeso i tause, w ramach rozszerzonej rodziny języków zachodniopapuaskich[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Sentani, [w:] Ethnologue: Languages of the World [online], wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2022-07-08] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
  2. William Bright: International Encyclopedia of Linguistics: Morp-Slav. New York: Oxford University Press, 1992, s. 418. ISBN 978-0-19-505196-4. OCLC 23142584. [dostęp 2022-08-02]. (ang.).
  3. Zulyani Hidayah: Ensiklopedi Suku Bangsa di Indonesia. Wyd. 2. Jakarta: Yayasan Pustaka Obor Indonesia, 2015, s. 347–348. ISBN 978-979-461-929-2. OCLC 913647590. [dostęp 2022-08-02]. (indonez.).
  4. Hendrik Karel Jan Cowan: Grammar of the Sentani Language. ’s-Gravenhage: Martinus Nijhoff, 1965, seria: Verhandelingen van het Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde 47. [dostęp 2022-08-24]. (ang.).
  5. Malcolm Ross: Pronouns as a preliminary diagnostic for grouping Papuan languages. W: Andrew Pawley, Robert Attenborough, Robin Hide, Jack Golson (red.): Papuan pasts: cultural, linguistic and biological histories of Papuan-speaking peoples. Canberra: Pacific Linguistics, Research School of Pacific and Asian Studies, Australian National University, 2005, s. 15–66, seria: Pacific Linguistics 572. DOI: 10.15144/PL-572. ISBN 978-0-85883-562-7. OCLC 67292782. [dostęp 2022-09-20]. (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Hendrik Karel Jan Cowan: Grammar of the Sentani Language. ’s-Gravenhage: Martinus Nijhoff, 1965, seria: Verhandelingen van het Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde 47. [dostęp 2022-08-24]. (ang.).