Język starorumuński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mapa Półwyspu Bałkańskiego z zaznaczonymi terenami zamieszkiwanymi współcześnie przez ludy wschodnioromańskie.

Język starorumuński lub prarumuński (rum. limba română veche, limba praromână lub străromână) to hipotetyczny język uchodzący za przodka języków wschodnioromańskich, używany między VII a IX wiekiem[1].

Języki pochodzące (hipotetycznie) od starorumuńskiego[edytuj | edytuj kod]

W kolejności odrywania się od wspólnoty językowej:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Juliusz Demel Historia Rumunii, wyd. I, 1970, s.82