Język tahitański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Reo Tahiti, reo Māʻohi
Obszar Polinezja Francuska
Liczba mówiących ok. 120 tys.
Klasyfikacja genetyczna Języki austronezyjskie
Status oficjalny
język urzędowy Polinezja Francuska (z wyjątkiem Markizów)
Kody języka
Kod ISO 639-1 ty
Kod ISO 639-2 tah
Kod ISO 639-3 tah
IETF ty
Glottolog tahi1242
Ethnologue tah
GOST 7.75–97 тая 647
WALS tah
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.
Słownik {{{z języka}}}-polski, polsko-tahitański online

Język tahitański (tahiti) - język z grupy języków polinezyjskich, używany przez około 120 tys. mówiących, głównie na wyspach Polinezji Francuskiej (z wyjątkiem archipelagu Markizów), gdzie ma status języka urzędowego (obok języka francuskiego). Najbliżej spokrewniony z językiem rarotongańskim, wykazuje też spore podobieństwo do języka hawajskiego oraz maoryskiego. Zapisywany alfabetem łacińskim.

Ortografia i wymowa[edytuj | edytuj kod]

Litera Nazwa IPA
Uwagi
a ʻā /a/, /ɑː/
e ʻē /e/, /eː/ długie "e"
f /f/ dwuwargowa ([ɸ]) po "o" i "u"
h /h/ wymawiana jako [ʃ] po "i" oraz przed "o" i "u"
i ʻī /i/, /iː/
m /m/
n /n/
o ʻō /ɔ/, /oː/
p /p/
r /r/
t /t/
u ʻū /u/, /uː/
v /v/ dwuwargowa ([β]) po "o" i "u"
ʻeta /ʔ/ zwarcie krtaniowe na początku sylaby

Morfologia i składnia[edytuj | edytuj kod]

Język tahitański posiada szyk zdania typu VSO (orzeczenie-podmiot-dopełnienie), który jest typowy również dla innych języków polinezyjskich.

Słownictwo[edytuj | edytuj kod]

Słownictwo języka tahitańskiego pozostaje w większej części austronezyjskie, z pewną liczbą internacjonalizmów związanych z realiami życia współczesnego.

Przykłady podstawowych wyrażeń:

Polski Tahitański
Witamy Maeva
Dzień dobry, cześć ʻIa ora na ʻoe
Do widzenia Pārahi
Dziękuję Māuruuru
Tak ʻē, ʻae
Nie ʻaita, eʻita, eʻere
Dobrze, w porządku Maitaʻi
Dom Fare
Biały cudzoziemiec Popaʻā
Liczebniki
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
tahi, hōʻē piti toru maha pae ono hitu vaʻu iva hōʻē ʻahuru

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ​ISBN 83-01-08163-5

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]