Język wotu
| Obszar | |||
|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
500 (2009) | ||
| Klasyfikacja genetyczna | |||
| |||
| Status oficjalny | |||
| UNESCO | 2 wrażliwy↗ | ||
| Ethnologue | 7 wypierany↗ | ||
| Kody języka | |||
| ISO 639-3 | wtw | ||
| IETF | wtw | ||
| Glottolog | wotu1240 | ||
| Ethnologue | wtw | ||
| BPS | 0584 1 | ||
| W Wikipedii | |||
| |||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||
Język wotu, także wadu[1][2] – język austronezyjski używany przez ludność Wotu w prowincji Celebes Południowy w Indonezji. Według danych szacunkowych z 2009 roku posługuje się nim 500 osób (niewielka część grupy etnicznej Wotu)[1][2].
Obszar jego użycia obejmuje dwie miejscowości: Bawalipu i Lampenai (kecamatan Wotu, kabupaten Luwu Timur), w północnym rejonie Zatoki Bone[1][2][3]. W podobnej lokalizacji geograficznej używane są też języki bugijski i pamona[4].
Do lat 80. XX w. jego pozycja pozostawała nieustalona, sugerowano pokrewieństwo z pamona lub odrębnymi genealogicznie językami południowego Celebesu (jak bugijski)[2][5]. Ostatecznie wotu został zaliczony do grupy języków celebeskich (Celebic)[1][6]. Najbliższe związki łączą go z takimi językami jak wolio i laiyolo[2][5].
Samo słowo wotu ma znaczyć tyle, co „rodzina”[7][8]. „Wadu” to natomiast powielony błąd w pisowni[9].
Jest wyraźnie zagrożony wymarciem, gdyż jego użytkownicy to przede wszystkim osoby dorosłe (doszło do silnej redukcji przekazu międzypokoleniowego). Według szacunków w 1988 r. miał jeszcze 4000 użytkowników. Został w znacznej mierze wyparty przez indonezyjski i bugijski[2][3].
Wczesne dane leksykalne dot. wotu zebrał A. Kruyt; na ich podstawie przedstawiono wstępne spostrzeżenia gramatyczne (N. Adriani, 1898)[10]. Wśród nowszych materiałów są prace gramatyczne w języku indonezyjskim (Struktur Bahasa Wotu, 1987[11]; Morfologi dan Sintaksis Bahasa Wotu, 1991[12]) oraz skrótowy opis w języku angielskim (Wotu Grammar Notes, 2013)[13]. W latach 90. XX w. dokumentacją wotu zajmował się W. Laidig pod auspicjami Summer Institute of Linguistics, który zebrał pewne materiały leksykalne i tekstowe[9].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Wotu, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2019-06-06] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
- ↑ a b c d e f David Mead: Wotu. Sulawesi Language Alliance. [dostęp 2023-01-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-01-16)]. (ang.).
- ↑ a b Mead 2013 ↓, s. 1.
- ↑ Bahasa Wotu. [w:] Peta Bahasa [on-line]. Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan. [dostęp 2022-09-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-09-04)]. (indonez.).
- ↑ a b Mead 2013 ↓, s. 1–2.
- ↑ Harald Hammarström, Robert Forkel, Martin Haspelmath, Sebastian Bank: Wotu. Glottolog 4.6. [dostęp 2022-09-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-09-04)]. (ang.).
- ↑ Salombe i in. 1987 ↓, s. 2.
- ↑ Sande i in. 1991 ↓, s. 2.
- ↑ a b Mead 2013 ↓, s. 2.
- ↑ Nicolaus Adriani. Iets over de talen der To Sada en der To Wadu. „Mededeelingen vanwege het Nederlandsch Zendelinggenootschap”. 42, s. 111–150, 1898. [dostęp 2024-08-20]. (niderl.).
- ↑ Salombe i in. 1987 ↓.
- ↑ Sande i in. 1991 ↓.
- ↑ Mead 2013 ↓.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- David Mead, Wotu Grammar Notes, Waxhaw, North Carolina: Sulawesi Language Alliance, 2013 (Sulang Language Data and Working Papers: Grammar Descriptions 1) [dostęp 2023-01-12] (ang.).
- Cornelius Salombe, B. Menggang Lausa, Rahim Hamid, Carolus Uli, Struktur Bahasa Wotu, Jakarta: Pusat Pembinaan dan Pengembangan Bahasa, Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, 1987, ISBN 979-459-005-3, OCLC 17930788 (indonez.).
- J.S. Sande, J. Sabandar, Muhammad Naim Haddade, W.M. Manala Manangi, Ch.S. Kanoena, Morfologi dan Sintaksis Bahasa Wotu, Jakarta: Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, 1991, ISBN 979-459-108-4, OCLC 26851520 [dostęp 2023-01-12] [zarchiwizowane z adresu 2023-01-12] (indonez.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Wotu. Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology. [dostęp 2024-08-20]. (ang.).