Język wysokiego poziomu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Język wysokiego poziomu (autokod) – typ języka programowania, którego składnia i słowa kluczowe mają maksymalnie ułatwić rozumienie kodu programu dla człowieka, tym samym zwiększając poziom abstrakcji i dystansując się od sprzętowych niuansów. Zaliczany do języków uniwersalnych, służących do rozwiązywania szerokiego zakresu problemów. Kod napisany w języku wysokiego poziomu nie jest bezpośrednio „zrozumiały” dla komputera – większość kodu stanowią tak naprawdę normalne słowa, np. w języku angielskim. Aby umożliwić wykonanie programu napisanego w tym języku należy dokonać procesu kompilacji. Do języka tego można zaliczyć np. Pascal, C, Logo i BASIC[1][2].

Zobacz też[edytuj kod]

Przypisy