Język yue

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
粵語/粤语
Obszar Chińska Republika Ludowa, Hongkong, Makau, Republika Chińska, Korea Północna, Korea Południowa, Wietnam, Singapur, Filipiny, Kambodża, Malezja i inne kraje
Liczba mówiących około 55 mln[1]
Ranking  ?
Klasyfikacja genetyczna chińsko-tybetańska
Pismo pismo chińskie
Regulowany przez  ?
Kody języka
ISO 639-1 zh
ISO 639-2 chi
ISO 639-3 yue
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
logo Wikipedii
Wikipedia w języku kantońskim
Dialekty yue

Yue (chin. trad.: 粵語, chin. upr.: 粤语, kantoński (jyutping): Jyut6jyu5; pinyin: Yuèyǔ) – język (grupa spokrewnionych dialektów) używany w południowej części Chin, zwłaszcza w prowincji Guangdong. Niektóre z dialektów są wzajemnie niezrozumiałe. Za lingua franca służy odmiana z miasta Guangzhou (dawniej Kanton – stąd nazwa język kantoński). Dialekty yue są bardziej archaiczne niż różne odmiany języka mandaryńskiego, między innymi zachowały wygłosowe spółgłoski zwarte.

Dialekty języka yue[edytuj | edytuj kod]

Można je podzielić na pięć najważniejszych podgrup[2]:

Języki yue mają niezwykle skomplikowany system tonalny. Jako jedyne spośród języków chińskich mają dwa szeregi tonów rozmieszczone w dwu rejestrach, górnym (55 lub 53, 35, 33, 5, 3) i dolnym (21 lub 11, 13, 22, 2 lub 22). W porównaniu do innych języków chińskich, yue są bardziej monosylabiczne. Sprawia to, że przechowały one wiele wyrazów w dawnym znaczeniu. Wyróżnia je również duża liczba zapożyczeń, szczególnie z angielskiego[3].

Przypisy

  1. Chinese, Yue (ang.). ethnologue.com. [dostęp 2010-12-26].
  2. M. Künstler, Języki chińskie, Dialog, Warszawa, 2000; str. 302
  3. M. Künstler, op. cit.; str. 303-304