Języki abchasko-adygejskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Języki abchasko-adygejskie
Obszar  Rosja (Adygeja, Kabardo-Bałkaria, Karaczajo-Czerkiesja)
 Abchazja
 Turcja
Liczba mówiących 3 mln
Klasyfikacja genetyczna Języki kaukaskie
  • Języki abchasko-adygejskie
Podział • języki adygejskie

• języki abchasko-abazyńskie
• języki ubyskie (†)

Kody rodziny językowej
Glottolog abkh1242
Występowanie
Northwest Caucasian languages map.png

     adygejskie

     abchasko-abazyńskie

     ubyskie

Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Języki abchasko-adygejskie (języki północno-zachodniokaukaskie, abchasko-adygijskie) – grupa 5 języków z północno-zachodniej grupy języków kaukaskich. Posługują się pismem opartym na grażdance. Wyróżnia się tutaj trzy podgrupy:

  • podgrupa abchasko-abazyńska z językami:
  • podgrupa czerkieska (adygejska) z językami:
  • podgrupa ubyska (ubychska, ubychijska):
    • język ubyski † (wymarły na początku XX w., jako jedyny był używany poza Kaukazem, w zachodniej turcji)

Cechy charakterystyczne[edytuj | edytuj kod]