Języki bałtosłowiańskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Różne schematy możliwego pokrewieństwa języków bałtyckich i słowiańskich; Van Wijk, 1923
Mapa ukazująca kraje z językami bałtosłowiańskimi jako urzędowymi

Języki bałtosłowiańskie, języki bałtycko-słowiańskie – hipotetyczna podrodzina językowa w obrębie języków indoeuropejskich, obejmująca języki bałtyckie i języki słowiańskie. Posługuje się nimi ponad 300 mln osób.

Klasyfikacja języków bałtosłowiańskich[edytuj | edytuj kod]

języki indoeuropejskie
języki bałtosłowiańskie (ok. 322,5 mln)
języki bałtyckie (ok. 5,5 mln)
języki zachodniobałtyckie
staropruski
nowopruski
jaćwiński
galindyjski
języki wschodniobałtyckie
kuroński
seloński
zemgalski
litewski (ok. 4 mln)
łotewski (ok. 1,5 mln)
łatgalski (150–200 tys.)
języki słowiańskie (ok. 317 mln)
języki zachodniosłowiańskie (ok. 56 mln)
język połabski
języki pomorskie (ok. 200 tys.)
kaszubski (ok. 200 tys.)
polski (ok. 42,5 mln)
języki łużyckie (ok. 70 tys.)
dolnołużycki (ok. 15 tys.)
górnołużycki (ok. 55 tys.)
czeski (ok. 10 mln)
słowacki (ok. 5 mln)
języki południowosłowiańskie (ok. 28 mln)
staro-cerkiewno-słowiański
cerkiewnosłowiański †*
słoweński (ok. 2 mln)
serbsko-chorwacki (ok. 21 mln)
macedoński (ok. 1,8 mln)
bułgarski (ok. 8,5 mln)
języki wschodniosłowiańskie (ok. 210 mln)
staroruski
białoruski (ok. 10 mln)
ukraiński (ok. 40 mln)
rusiński
rosyjski (ok. 160 mln)

Oznaczenia:

† – język wymarły lub dawne stadium historyczne języka dzisiejszego
†* – język dawny, ale zachowany tradycyjnie w liturgii, tekstach religijnych, filozoficznych lub naukowych

Biennial International Workshop on Balto-Slavic Natural Language Processing