Języki bantuidalne południowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Języki bantuidalne południowe – grupa języków bantuidalnych, wchodząca w skład języków benue-kongijskich z wielkiej rodziny języków nigero-kongijskich. Według intenretowej publikacji Ethnologue należy tu 671 języków[1].

Termin języki bantuidalne południowe (ang. Southern Bantoid) wprowadzony został po raz pierwszy w 1989 przez K. Williamsona, który bazował na wcześniejszej (1987) pracy R. Blencha, jako propozycja podziału języków bantuidalnych na gałęzie północną i południową[2]. Jednolitość gałęzi północnej, była potem kwestionowana i obecnie przyjmuje się, że grupa ta może być polifiletyczna[a]. Grupa południowa natomiast traktowana jest jako poprawna jednostka genetyczna[b][3].

Największą grupą językową tu należącą są języki bantu. Jednak ich monofiletyczność[c] również jest kwestionowana, przy czym uwagi dotyczą części języków bantu A, które łączone powinny być w grupę z językami jarawan. Na określenie języków bantu po wyłączeniu części grupy (strefy) A używa się terminu "Narrow Bantu" (pl. języki bantu sensu stricto)[3].

Klasyfikacja[edytuj | edytuj kod]

Oparty na pokrewieństwie podział języków bantuidalnych południowych po rewizjach R. Blencha przedstawia się następująco[3][4]:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. analogicznie do takson polifiletyczny w biologii
  2. tj. grupa języków wywodzących się z wspólnego pnia (faktycznie spokrewnionych)
  3. analogicznie do takson monofiletyczny w biologii

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Southern Bantoid languages in: Ethologue (17th ed.). 2013. [dostęp 2013-10-25].
  2. Kay Williamson: Niger–Congo Overview. W: John Bendor-Samuel: The Niger–Congo languages. University Press of America, 1989, s. 3–45.
  3. a b c Roger Blench: Niger-Congo: an alternative view (in: Niger-Congo Classification). 2012. [dostęp 2013-10-28].
  4. Roger Blench: The Tivoid languages: Classification and comparative wordlist. Cambridge: 2011-11-06.