Języki nostratyczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Języki nostratyczne są zaznaczone na zielono

Języki nostratyczne – hipotetyczna makrorodzina językowa zaproponowana przez duńskiego językoznawcę Holgera Pedersena w 1903 roku. W jej skład wchodzi wiele rodzin językowych z Europy, Azji i północnej Afryki.

Według różnych językoznawców, w skład makrorodziny nostratycznej mają wchodzić następujące rodziny językowe:

Zwolennicy teorii nostratycznej umieszczają w tej grupie przynajmniej rodziny: ałtajską, indoeuropejską i uralską.

Wedle badań Władisława Illicza-Switycza (1934-1966) i Aharona Dołgopolskiego z 1989 roku język praindoeuropejski tworzył rodzinę z jeszcze sześcioma innymi językami wywodzącymi się z domniemanego języka nostratycznego, istniejącego 15-20 tys. lat temu prawdopodobnie na Bliskim Wschodzie lub w północno-wschodniej Afryce.

Nostratyczne słowniki porównawcze (etymologiczne)[edytuj | edytuj kod]

Rekonstrukcja prajęzyka nostratycznego[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze teksty nostratyczne tworzył Władisław Illicz-Switycz, przedwcześnie zmarły lingwista rosyjski, jeden z głównych twórców językoznawstwa nostratycznego. W pierwszym tomie słownika nostratycznego (1971), wydawanego pośmiertnie, odnajdujemy taki oto wiersz, który jest zarazem mottem tegoż słownika:

ĶelHä weṭei ʕaĶun kähla,
ķaλai palhə-ķə na wetä,
śa da ʔa-ķə ʔeja ʔälä,
ja-ķo pele ṭuba wete.

Tłumaczenie polskie[edytuj | edytuj kod]

Język - to bród przez rzekę czasu,
on prowadzi nas do domu przodków,
ale tam nie może dojść ten,
który się boi głębokiej wody.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Podstawowa bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Allan R. Bomhard, John C. Kerns, The Nostratic Macrofamily: A Study in Distant Linguistic Relationship, Berlin, New York 1994: Mouton de Gruyter. ISBN 3-11-013900-6
  • A. R. Bomhard, Indo-European and the Nostratic Hypothesis, Atlanta 1996, Signum Publishers.
  • Aharon Dołgopolski, The Nostratic Macrofamily and Linguistic Paleontology, Oxford 1998: McDonald Institute for Archaeological Research. ISBN 978-0951942079
  • Joseph Greenberg, Indo-European and its Closest Relatives. The Eurasiatic Language Family, tomy 1-2, 2000-2002, Stanford University.
  • J. Greenberg, Genetic Linguistics: Essays on Theory and Method, wydany przez William Croft. Oxford 2005: Oxford University Press.
  • Marek Stachowski. Teoria nostratyczna i szkoła moskiewska. „LingVaria”. VI (1 (11)), s. 241-274, 2011. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]