Jaśmin wielkolistny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jaśmin wielkolistny
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

astropodobne

Rząd

jasnotowce

Rodzina

oliwkowate

Rodzaj

jaśmin

Gatunek

jaśmin wielkolistny

Nazwa systematyczna
Jasminum sambac (L.) Aiton[3]
Hort. kew. 1:8. 1789
Synonimy
  • Nyctanthes sambac L.
  • Nyctanthes undulata L.[4]

Jaśmin wielkolistny, jaśminek wielkolistny, dzielżamin wielkolistny (Jasminum sambac) – gatunek krzewu z rodziny oliwkowatych. Pochodzi z Indii, Bangladeszu i Birmy, jest uprawiany w wielu krajach świata[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Krzew do 8 metrów wysokości o liściach jajowato-sercowatych. Kwiaty dość silnie pachnące, zebrane w szczytowe podbaldachy. Korona kwiatowa rurkowata, biała. Owoc – dwunasieniowa jagoda.

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

  • Roślina kosmetyczna – z kwiatów otrzymuje się absolut wykorzystywany do wyrobu perfum, żeli, lotionów, mydeł i innych kosmetyków[5].
  • Kwiat używany jest do aromatyzacji herbat.
  • W krajach o ciepłym klimacie jest uprawiany jako roślina ozdobna.
  • Dla hinduistów i buddystów kwiaty są symbolem czystości i stanowią ulubiony dar ofiarny.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-03-24] (ang.).
  3. Jasminum sambac (L.) Aiton. W: Germplasm Resources Information Network [on-line]. Departament Rolnictwa USA, 1996-09-12. [dostęp 2006-01-14].
  4. a b Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2011-01-17].
  5. Bohumír. Hlava: Rośliny kosmetyczne. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1984, s. 128. ISBN 83-09-00765-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne. ISBN 83-09-00256-4.