Jabłoko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rosyjska Zjednoczona Demokratyczna Partia "Jabłoko" Российская объединённая демократическая партия "Яблоко"
Партия Яблоко logo.jpg
Państwo  Rosja
Lider Siergiej Mitrochin
Data założenia 1993
Ideologia polityczna socjalliberalizm, demoliberalizm
Członkostwo
międzynarodowe
Międzynarodówka Liberalna
http://www.yabloko.ru/

Jabłoko (ros. Яблоко – jabłko) – rosyjska partia polityczna założona w 1993 roku przez Grigorija Jawlinskiego, Jurija Bołdyriewa i Władimira Łukina.

Historia[edytuj]

Pochodzenie nazwy[edytuj]

Nazwa partii pochodzi od pierwszych sylab nazwisk jej założycieli – Jawlinskiego, Bołdyriewa i Łukina.

Charakterystyka[edytuj]

Obecnie (2007) Jabłoko jest partią opozycyjną wobec władzy, pozostawała też krytyczna wobec licznych działań Borysa Jelcyna. Przez 15 lat funkcję lidera pełnił Grijorij Jawlinski, zastąpiony w czerwcu 2008 przez Siergieja Mitrochina[1][2]. Siedziba partii znajduje się w Moskwie. W 2003 liczyła ok. 85 tys. członków w 74 regionalnych wydziałach, w 2011 - ok. 53 tys. członków[3]. Partia należy do Międzynarodówki Liberalnej.

Partia Jabłoko odwołuje się do idei socjalnego liberalizmu oraz liberalizmu demokratycznego.

Program[edytuj]

Wybory w 2008[edytuj]

Kandydatem partii na prezydenta w wyborach w 2008 miał zostać ówczesny szef ugrupowania – Grigorij Jawlinski[5].

Organizacje siostrzane na granicą[edytuj]

Pod koniec lat 90. przy poparciu Jabłoka, na Białorusi powstała Białoruska Organizacja „Jabłko” kierowana przez Wolhę Abramawą. Zrzeszała ona rosyjskojęzycznych demokratów[6], miała charakter centrowy, socjalno-liberalny[7] i była luźno powiązana z białoruską opozycją. Organizacja była określana przez białoruskie media państwowe mianem „konstruktywnej opozycji”[8]. Abramawa była deputowaną do Izby Reprezentantów Białorusi II[9] i III kadencji (2000−2008)[10], jako jedyna członkini tej organizacji. Wykazywała tam umiarkowaną opozycyjność, wypowiadając się przeciwko pojedynczym represyjnym działaniom władzy wykonawczej[6].

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]