Jabłonica Ruska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 49°42′16″N 22°12′52″E
- błąd 39 m
WD 49°42'N, 22°12'E
- błąd 2332 m
Odległość 1215 m
Jabłonica Ruska
wieś
Ilustracja
Fragment miejscowości
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Powiat brzozowski
Gmina Dydnia
Liczba ludności (2018-12-31) 2[1]
Strefa numeracyjna 13
Kod pocztowy 36-204
Tablice rejestracyjne RBR
SIMC 0350740
Położenie na mapie gminy Dydnia
Mapa lokalizacyjna gminy Dydnia
Jabłonica Ruska
Jabłonica Ruska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jabłonica Ruska
Jabłonica Ruska
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Jabłonica Ruska
Jabłonica Ruska
Położenie na mapie powiatu brzozowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu brzozowskiego
Jabłonica Ruska
Jabłonica Ruska
Ziemia49°42′16″N 22°12′52″E/49,704444 22,214444

Jabłonica Ruska (w latach 1977–1981 Jabłonica) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie brzozowskim, w gminie Dydnia[2][3]. Wieś leży na prawym brzegu w zakolu Sanu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś po raz pierwszy wspomniana w dokumencie z roku 1373 przy okazji nadania Przemysławowi z Jabłonicy [ruskiej] wsi Ulucz przez księcia Władysława Opolczyka[4], kolejna wzmianka opatrzona jest datą 1432. W latach 14301447 wieś była własnością Małgorzaty Dydyńskiej, wdowy po Mikołaju. Po niej wieś odziedziczyli synowie Paweł i Mikołaj, którzy to posiadali pieczęć z herbem Gozdawa. Oprócz Jabłonicy, byli oni jeszcze w posiadaniu takich wsi jak: Krzemienna, Temeszów i Falejówka. W roku 1489 trzej synowie Elżbiety, tj. Jan, Zygmunt i Stanisław Dydyńscy podzielili majątek pomiędzy siebie w taki sposób, że Janowi przypadły wsie: Falejówka, Jabłonka i połowa Wydrnej, zaś Zygmunt i Stanisław stali się właścicielami Dydni, połowy Wydrnej, Temeszowa, Krzemiennej oraz Jabłonicy Ruskiej.

W połowie XIX wieku właścicielką posiadłości tabularnej w Jabłonicy Ruskiej była Joanna Jagielska[5].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Strona gminy. Gmina Dydnia w liczbach - rok 2018 [dostęp 2019-09-04]
  2. GUS. Wyszukiwarka TERYT
  3. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. „Mazowsze zasługuje na uwagę ze względu uzdolnień kolonizacyjnych ludności, które to plemię zapędzały na Ruś Czerwoną, [...]. Mamy zaś ślady, że w 1373 w Sanockiem nad Sanem, z daru księcia Władysława Opolczyka, a wówczas pana Rusi (lwowskiej) otrzymał wieś Jabłonicę Przybysław syn Fala z ziemi łęczyckiej (AGZ, t. VII, s. 15-16)...”, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom VI. III. Etnografia i stosunki społeczne, s. 191.
  5. Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: Karol Wild, 1855, s. 68.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J.F. Adamski, Z. Golla, D. Kierek, Dydnia. Gmina nad Sanem, wyd. PUW „Roksana”, Krosno 2000.
  • J. Marszałek, Katalog grodzisk i zamczysk w Karpatach, Wydawnictwo Stanisław Kryciński, Warszawa 1993.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]