Jacek Kaspszyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jacek Kaspszyk
Data i miejsce urodzenia 10 sierpnia 1952
Polska (Biała Podlaska)
Gatunki muzyka poważna
Zawód dyrygent
Aktywność od 1975
Powiązania Filharmonia Narodowa

Jacek Kaspszyk (ur. 10 sierpnia 1952 w Białej Podlaskiej) − polski dyrygent.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Akademii Muzycznej w Warszawie, gdzie studiował teorię muzyki, kompozycję oraz dyrygenturę w klasie Stanisława Wisłockiego. Laureat III nagrody w Konkursie dyrygenckim im. Herberta von Karajana w Berlinie.

Był m.in. dyrektorem muzycznym Wielkiej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia i Telewizji w Katowicach, Capital Radio Wren Orchestra w Londynie a także dyrektorem artystycznym i muzycznym (w latach 2002–2005 również dyrektorem naczelnym) Teatru Wielkiego − Opery Narodowej w Warszawie.

W latach 2006-2013 Dyrektor Artystyczny Orkiestry Symfonicznej Filharmonii im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu (obecnie Orkiestry Symfonicznej NFM), a od stycznia 2009 do stycznia 2012 dyrektor muzyczny NOSPR − Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach[1].

Od 1 września 2013 jest Dyrektorem Artystycznym Filharmonii Narodowej w Warszawie[2].

Dyryguje gościnnie renomowanymi orkiestrami, np. Berliner Philharmoniker, Orchestre National de France, orkiestrami filharmonicznymi w Sztokholmie, Oslo i Pradze, Filharmonią Flandryjską, Orkiestrą Radia Bawarskiego, Wiener Symphoniker, Rundfunk-Sinfonieorchester w Berlinie, Orchestre de Paris, Orquesta Nacional de España, Filharmonia i Yomiuri Nippon Orchestra w Tokio, orkiestrami symfonicznymi w Hongkongu i Nowej Zelandii, a na kontynencie amerykańskim San Diego Symphony, Cincinnati Symphony, Winnipeg Symphony i Calgary Symphony.

Dyrygował też na scenach operowych, m.in. w teatrach w Lyonie, Bordeaux, Sztokholmie, Düsseldorfie, Zurychu, Detroit, Glasgow, Leeds, w Angielskiej Operze Narodowej czy w paryskiej Operze Komicznej. Współpracuje z Filharmonią Narodową, orkiestrą Sinfonia Varsovia, Warszawską Operą Kameralną oraz Warszawską Orkiestrą Symfoniczną.

Jacek Kaspszyk ma w dorobku liczne nagrania płytowe, m.in. dla EMI i Collins Classics. Jego nagranie Concerto Lugubre Tadeusza Bairda z WOSPR wyróżniono nagrodą Edisona, a nagranie Króla Rogera z Teatrem Wielkim – Operą Narodową zyskało pozytywną recenzję w magazynie Gramphone oraz nominację do Nagrania Roku Magazynu Muzycznego BBC.

21 kwietnia 2015, podczas gali w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej z okazji obchodów 90-lecia Polskiego Radia, Jacek Kaspszyk otrzymał Diamentową Batutę[3][4][5][6][7]. W uzasadnieniu napisano: „jako wyraz uznania dla dyrygenckiego dorobku i z podziękowaniem za oddanie radiu publicznemu[3][4][5][6][7], dla którego dokonał imponującej ilości nagrań studyjnych i koncertowych[4][6][7]”.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Przez 5 lat mąż Christine Paul-Podlasky.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Filharmonia Wrocławska
  2. Anna S. Dębowska: Nowy stary dyrektor Filharmonii Narodowej. 2012-12-21. [dostęp 2012-12-24].
  3. a b gm/tom/PAP: Obchody 90 lat Polskiego Radia. W: PolskieRadio.pl [on-line]. Polskie Radio S.A., 24 kwietnia 2015. [dostęp 24 stycznia 2016].
  4. a b c Gala Jubileuszowa 90-lecia Polskiego Radia. W: PolskieRadio.pl [on-line]. Polskie Radio S.A., 21 kwietnia 2015. [dostęp 24 stycznia 2016].
  5. a b rcze/ tpo/: Polskie Radio świętowało 90-lecie w Operze Narodowej. W: Dzieje.pl portal historyczny [on-line]. Muzeum Historii Polski i PAP SA, 21 kwietnia 2015. [dostęp 24 stycznia 2016].
  6. a b c IAR: Danuta Szaflarska z diamentową nagrodą Polskiego Radia. W: film.wp.pl [on-line]. Grupa Wirtualna Polska, 22 kwietnia 2015. [dostęp 24 stycznia 2016].
  7. a b c Aktualności / Diamentowa Batuta dla Jacka Kaspszyka. W: filharmonia.pl [on-line]. Filharmonia Narodowa, kwiecień 2015. [dostęp 24 stycznia 2016].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]