Jacek Kolbuszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jacek Kolbuszewski (ur. 1938) – historyk literatury polskiej i literatur zachodniosłowiańskich, profesor zwyczajny w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego[1]. Ukończył studia w zakresie filologii polskiej na Uniwersytecie Wrocławskim. Dyplom magistra uzyskał w 1961 na podstawie rozprawy „Rozmowy zmarłych” Ignacego Krasickiego, napisanej pod kierunkiem prof. Władysława Floryana[2]. Rozprawę doktorską Funkcja artystyczna motywu i obrazu Tatr w literaturze polskiej XIX wieku, napisaną pod kierunkiem prof. Stefana Kawyna, obronił na Uniwersytecie Łódzkim w 1965[2]. W pracy naukowej interesował się tematyką górską (tatrzańską) i żałobną (tanatologiczną). Jest znawcą i tłumaczem literatury łotewskiej. Wraz z ojcem przełożył tragedię Rainisa Józef i jego bracia[3].

Syn Stanisława Kolbuszewskiego (1901-1965), filologa, profesora Uniwersytetu Wrocławskiego.

Wybrane publikacje[edytuj]

  • Zostawcie mnie samego teraz... (Warszawa 1971)
  • Góry takie kamienne. Szkice o górach i ludziach (Warszawa 1972)
  • Skarby Króla Gregoriusa. O poszukiwaczach skarbów w XVII i XVIII wieku (Katowice 1972)
  • Krajobraz i kultura. Sudety w literaturze i kulturze polskiej (Wydawnictwo Śląsk, Katowice 1985)
  • Cmentarze (Wrocław 1996)
  • Literatura i przyroda (Katowice 2000)
  • Kresy (Wrocław 2006)
  • Poezja drugiej połowy XIX wieku (Wrocław 2008)

Przypisy[edytuj]

  1. Jacek Kolbuszewski. Instytut Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. [dostęp 2014-07-31].
  2. a b Tomasz Bocheński: Profesor Jacek Kolbuszewski (pol.). kronika.uni.lodz.pl. [dostęp 2016-12-10].
  3. Kolbuszewski, Stanisław Franciszek (pol.). baza-nazwisk.de. [dostęp 2016-12-10].

Linki zewnętrzne[edytuj]