Jacek Puget

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jacek Puget
Data i miejsce urodzenia 15 października 1904
Kraków
Data i miejsce śmierci 26 sierpnia 1977
Kraków
Dziedzina sztuki rzeźba
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Jacek Puget (ur. 15 października 1904 w Krakowie, zm. 26 sierpnia 1977 tamże) – polski rzeźbiarz, profesor akademicki.

Syn rzeźbiarza Ludwika Pugeta. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, uczeń Xawerego Dunikowskiego i Henryka Kuny. Od 1923 roku uczeń Émile-Antoine Bourdelle. Profesor Akademii Sztuk Pięknych. Autor rzeźb: "Słoneczko" (rok 1923), "Popiersie dziewczyny" (rok 1932), "Ecce Homo" (rok 1943), popiersie Jana Cybisa (rok 1946), Stefana Jaracza (rok 1951), Henryka Sienkiewicza (lata 1961-1966), projekty scenograficzne dla teatru Cricot[1].

W 1952 otrzymał nagrodę państwową II. stopnia[2]. W 1953 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki[3].

Przypisy