Jacek Salij

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jacek Salij
Jacek Salij
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 19 sierpnia 1942
Budy
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja dominikanie
Śluby zakonne 29 listopada 1964
Prezbiterat 25 grudnia 1966
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski

Jacek Salij, właśc. Eugeniusz Salij[1] (ur. 19 sierpnia 1942 w Budach) – polski prezbiter rzymskokatolicki, dominikanin, profesor nauk teologicznych, pisarz, publicysta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 19 sierpnia 1942 w Budach na Wołyniu[2].

W latach 1960–1967 odbył studia teologiczne w Kolegium Filozoficzno-Teologicznym Ojców Dominikanów w Krakowie[2], które kontynuował w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie[3]. W 1971 uzyskał doktorat, w 1979 habilitację, a w 1992 profesurę[2].

Śluby wieczyste złożył 29 listopada 1964, zaś święcenia kapłańskie otrzymał 25 grudnia 1966[2].

W 1970 został pracownikiem Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie (od 1999 Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego)[3]. W Katedrze Historii Dogmatów w latach 1970–1971 zajmował stanowisko asystenta, a w latach 1971–1979 adiunkta. Następnie w latach 1979–1989 był adiunktem, a w latach 1989–1990 docentem w Katedrze Teologii Dogmatycznej I. W 1990 został profesorem nadzwyczajnym. Objął funkcję kierownika Katedry Teologii Dogmatycznej I[2].

W latach 1971–1983 był duszpasterzem sekcji kultury Klubu Inteligencji Katolickiej w Warszawie. W 1973 został współpracownikiem miesięcznika „W Drodze” przygotowującym odpowiedzi duszpasterskie do rubryki „Szukającym drogi”. W 1979 był jednym z założycieli ruchu „Gaudium vitae”[2]. W 1982 został duszpasterzem środowisk nauczycielskich związanych z „Solidarnością[3]. W 1983 miał być jednym z ekspertów na Synodzie Biskupów w Rzymie, jednakże z powodu odmowy wydania paszportu nie wziął w nim udziału. Został konsultorem Komisji Nauki Wiary Episkopatu Polski i członkiem Sekcji Dogmatycznej Teologów Polskich[2].

W 1975 jako sygnatariusz Listu 59 wyraził sprzeciw wobec planowanym zmianom w Konstytucji PRL[3]. W latach 70. i 80. publikował w niezależnych pismach, m.in. w „Zapisie” i „Aneksie”. W latach 1982–1989 działał w podziemnej Radzie Edukacji Narodowej[3]. W 1988 został członkiem Komitetu Obywatelskiego przy Przewodniczącym NSZZ „Solidarność”[4]. W latach 1993–1996 był członkiem Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego[2].

Wszedł w skład Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa oraz PEN Clubu[2]. W kadencji 2011-2015 jest członkiem Prezydium Komitetu Nauk Teologicznych Polskiej Akademii Nauk.

Autor publikacji naukowych, książek popularyzatorskich i tłumaczeń[3].

Odznaczenia, wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Postanowieniem prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego z 3 maja 2007 został odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[5].

W 1998 otrzymał nagrodę Fundacji Polcul[6]. W 2004 został laureatem Feniksa, nagrody przyznawanej przez Stowarzyszenie Wydawców Katolickich[7].

Publikacje książkowe[edytuj | edytuj kod]

  • Czy Pan Jezus lubił budyń? Bardzo mądre pytania do Jacka Salija OP, Katowice: Księgarnia Świętego Jacka, "Mały Gość Niedzielny", 2003.
  • Dar Kościoła, Poznań: Wydawnictwo Polskiej Prowincji Dominikanów W drodze, 2007.
  • Dekalog, Poznań: Księgarnia Świętego Wojciecha, 1989, 1990, 1993, 1997.
  • Dlaczego kocham Kościół?, Warszawa: Biblioteka "Więzi", 2002.
  • Dylematy naszych czasów, Poznań: "W Drodze", 1994.
  • Eseje tomistyczne, Poznań: "W Drodze", 1998.
  • Ewangelia Ojców Kościoła, Poznań: "W Drodze", 2001.
  • Ewangeliarz, Poznań: "W Drodze" ; Pelpin : "Bernardinum", 2000.
  • Ewangeliarz dominikański, Poznań: Wydawnictwo Polskiej Prowincji Dominikanów W drodze, 2012.
  • Główne kontrowersje teologiczne wokół komunii niemowląt, Warszawa: Akademia Teologii Katolickiej, 1982.
  • Grzech, łaska, sakrament pojednania, Poznań: "W Drodze", Kraków : "Kairos", 2001.
  • Gwiazdy, ludzie i zwierzęta : o godności człowieka i godności materii, Poznań: Wydawnictwo Polskiej Prowincji Dominikanów W drodze, 2009.
  • Jestem alkoholikiem. Świadectwa A[nonimowych] A[lkoholików], Poznań: "W Drodze", 1986.
  • Jeśli chcesz osiągnąć życie wieczne... Kazania radiowe, Warszawa: Oficyna Wydawniczo-Poligraficzna "Adam", 2010.
  • Królestwo Boże w was jest. Wybór artykułów, Poznań: W drodze", 1980.
  • Legendy dominikańskie, Poznań: "W Drodze", 1982, 1985, 2002.
  • Małżeństwo, rozwód, związki niesakramentalne, Poznań: "W Drodze" ; Kraków : "Kairos", 2000.
  • Matka Boża, aniołowie, święci, Poznań: "W Drodze", 2004.
  • Miłujcie nieprzyjacioły wasze : antologia, Kraków: Wydawnictwo Arcana, 2012.
  • Nadzieja poddawana próbom, Poznań: "W Drodze" Wydawnictwo Polskiej Prowincji Dominikanów, 1998.
  • Nasze czasy są O.K., Lublin: TN KUL, 1997.
  • O Panu Jezusie to, co najważniejsze, Toruń: Wydawnictwo Ikona, 2014.
  • O spowiedzi, Toruń: Wydawnictwo Ikona, 2014.
  • Patriotyzm dzisiaj, Poznań : "W Drodze", 2005.
  • Po co Kościołowi papież?, Poznań: Wydawnictwo Polskiej Prowincji Dominikanów W drodze, 2011.
  • Po co nam Kościół?, Poznań: "W Drodze", Kraków : "Kairos", 2001.
  • Poszukiwania w wierze, Poznań: "W Drodze", 1992, 1998.
  • Praca nad wiarą, Poznań: "W Drodze", 1999.
  • Problem odmowy służby wojskowej na Soborze Watykańskim II, Warszawa: "Dezerter", 1987.
  • Przystanąć w drodze, Poznań: Wydawnictwo Polskiej Prowincji Dominikanów W Drodze, 2014.
  • Pytania nieobojętne, Poznań: "W Drodze", 1986, 1988, 1993, 1997.
  • Religie, zbawienie, prawda wiary, Poznań: "W Drodze", Kraków: "Kairos", 2001.
  • Rozmowy ze świętym Augustynem, Poznań: "W Drodze", 1985, 1997.
  • Rozpacz pokonana, Poznań: "W Drodze", 1983, 1998.
  • Seks, miłość, obyczaje, Poznań: "W Drodze", Kraków: "Kairos", 2000.
  • Spotkania ze Zmartwychwstałym, Warszawa: Wydawnictwo Sióstr Loretanek, 2012.
  • Szukającym drogi, Poznań: Księgarnia Świętego Wojciecha, 1982, 1984, 1988, 1993, 1998.
  • Śmierć, zmartwychwstanie, życie wieczne, Poznań: "W Drodze", Kraków: "Kairos", 2001.
  • Świadkowie Boga. O sensie i wartości męczeństwa, Kraków: "M", cop. 2001.
  • Świętowanie Pana Boga, Kraków: "Znak", 2001.
  • Tajemnica Emmanuela dzisiaj, Poznań: "W Drodze", 1989.
  • Tajemnice Biblii, Poznań: "W Drodze", 2003.
  • Trud wolności, Kraków: "M", 2001.
  • Uświęcanie czasu, Poznań: W drodze Wydawnictwo Polskiej Prowincji Dominikanów, cop. 2009.
  • W ćwierćwiecze ustawy o przerwaniu ciąży, Warszawa: Kuria Metropolitalna Warszawska. Wydział Duszpasterstwa, 1980.
  • Wiara na co dzień, Poznań: "W Drodze", 1991.
  • Wierność i obietnica. 65 rozmów, Kraków: Arcana, 2010.
  • Wojna o pokój? O wojnie i pokoju widzianych oczami chrześcijanina, Kraków : "M", 2003.
  • Wróżby, czary, opętanie, Poznań: "W Drodze", Kraków : "Kairos", 2000.
  • Wszechobecna miłość, Poznań: Wydawnictwo Polskiej Prowincji Dominikanów W drodze, 2011.
  • Wybierajmy życie!, Poznań: "W Drodze", 2002.
  • Wykład listu do Rzymian = Super Epistolam S. Pauli Apostoli ad Romanos, Poznań: "W Drodze", 1987.
  • Zło, cierpienie, nadzieja, Poznań: "W Drodze" ; Kraków : "Kairos", 2001[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. SALIJ Jacek. encyklopedia.interia.pl. [dostęp 2011-03-02].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 G. Polak: Kto jest kim w Kościele. Warszawa: Katolicka Agencja Informacyjna, 1999, s. 316–317. ISBN 83-911554-0-4.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Jacek Salij. encyklopedia-solidarnosci.pl. [dostęp 2015-02-25].
  4. Historia Komitetu Obywatelskiego przy Przewodniczącym NSZZ „Solidarność”. mko1989.info. [dostęp 2015-02-25].
  5. M.P. z 2007 r. Nr 52, poz. 596. [dostęp 2011-03-02].
  6. Polcul : Fundacja Jerzego Bonieckiego. Toruń: 2005, s. 82. ISBN 83-921630-0-1. [dostęp 2015-02-25].
  7. Od Leksykonów do książek dla dzieci – Feniksy 2004 przyznane. ekai.pl, 2004-04-16. [dostęp 2015-02-25].
  8. Salij, Jacek (1942- ). (pol.). alpha.bn.org.pl. [dostęp 2015-08-21].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]