Jacek Szymanderski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jacek Szymanderski
Data i miejsce urodzenia 21 lutego 1945
Radom
Poseł na Sejm kontraktowy
Okres od 18 czerwca 1989
do 25 listopada 1991
Przynależność polityczna Obywatelski Klub Parlamentarny

Jacek Szymanderski (ur. 21 lutego 1945 w Radomiu) – polski polityk, działacz opozycji w czasach PRL, socjolog, poseł na Sejm X kadencji.

Życiorys[edytuj]

Uczęszczał do Liceum św. Augustyna w Warszawie, w latach 1962–1968 studiował socjologię na Uniwersytecie Warszawskim. Po studiach pracował kolejno w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN oraz w Instytucie Historii PAN.

Od 1977 współpracował z Komitetem Obrony Robotników. Od 1980 działał w „Solidarności”, był m.in. członkiem zarządu Regionu Mazowsze oraz delegatem na I Zjazd związku w Gdańsku-Oliwie. W czasie stanu wojennego został internowany na okres od 20 grudnia 1981 do 7 grudnia 1982. Później działał w duszpasterstwie byłych internowanych i więźniów politycznych oraz Ruchu Wolność i Pokój, współtworzył także Komitet Obywatelski Przeciw Przemocy. W latach 1985–1986 ponownie był więziony za działalność opozycyjną.

Brał udział w obradach Okrągłego Stołu w podzespole ds. rolnictwa. W czerwcu 1989 został wybrany na posła na Sejm kontraktowy z okręgu w Biała Podlaska z ramienia Komitetu Obywatelskiego. W parlamencie był wiceprzewodniczącym Komisji Obrony Narodowej. Później pracował jako dyrektor Ośrodka Badań Opinii Publicznej (do 1993), był też doradcą ministra rolnictwa i gospodarki żywnościowej. W 2005 zajmował stanowisko dyrektora Fundacji Skarbu Państwa Agencji Rozwoju Komunalnego.

Był wśród założycieli PSL „Solidarność”, później działał w SKL. W 2004 przystąpił do Platformy Obywatelskiej na Mokotowie.

Bibliografia[edytuj]