Jack Reacher

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jack Reacher
Pierwsza powieść Poziom śmierci (2003)
Ostatnia powieść Zmuś mnie (2016)
Ilość tomów 20
Autor Lee Child
Informacje
Płeć Mężczyzna
Wzrost 195 cm
Waga 110–115 kg
Zawód Emerytowany Major Żandarmerii Wojskowej Armii Stanów Zjednoczonych
Rodzina Stan Reacher (ojciec) – były Kapitan Piechoty Morskiej; zmarł w 1988 r.
Josephine Moutier Reacher (matka) – zmarła na raka w Paryżu, w 1990 r.
Joe Reacher (brat) – zamordowany w 1997 r.
Żonaty Nie
Dzieci Brak
Krewni Brak
Przydomek Reacher
Pseudonimy Zawsze używa przydomków, np. podczas meldowania się w hotelach. W pierwszych powieściach używał nazwisk ex-prezydentów, od „Jednym strzałem” nazwisk baseballistów.

Jack Reacher – fikcyjna postać literacka, protagonista dwudziestu powieści brytyjskiego pisarza Jima Granta, który wydaje swoje książki pod pseudonimem Lee Child.

Życiorys[edytuj]

Jack Reacher to były major[1] Żandarmerii Wojskowej Armii Stanów Zjednoczonych.

Urodził się w bazie wojskowej w Berlinie Zachodnim 1960-10-2929 października 1960 roku. Dorastał w wielu amerykańskich bazach wojskowych, gdzie zdobył podstawowe wykształcenie. Ukończył Akademię Wojskową Stanów Zjednoczonych w West Point (1979-1983), następnie przez 13 lat służył w Żandarmerii Wojskowej, w fikcyjnej 110. Specjalnej Jednostce Dochodzeniowej, stworzonej do zajmowania się wyjątkowo trudnymi, skomplikowanymi sprawami, zwłaszcza z udziałem żołnierzy jednostek specjalnych US Army Special Forces. Podczas swojej kariery wojskowej otrzymał wiele odznaczeń i medali, w tym: Medal Srebrnej Gwiazdy, Medal Departamentu Obrony za Wzorową Służbę, Legia Zasługi, Medal Żołnierza, dwie Brązowe Gwiazdy oraz Purpurowe Serce za rany poniesione w zamachu na koszary amerykańskich marines w Bejrucie 1983 r.[2]

Po odejściu z wojska w 1997 r. 37-letni Reacher prowadzi żywot włóczęgi, wędrując po całych Stanach Zjednoczonych bez jasno określonego celu. Przyzwyczaił się do takiego trybu życia, kiedy od dzieciństwa spędzonego w społeczności military brat do wojskowej dorosłości, każdego dnia mówiono mu gdzie iść, kiedy iść i co robić. Stwierdził ponadto, że nigdy nie poznał dobrze swojego własnego kraju, spędzając większość ze swojej młodości w bazach wojskowych rozsianych po całym świecie, a później w West Point i wojsku. Podczas swojej peregrynacji zwykle podróżuje autostopem lub autobusem. Cały jego majątek, który zawsze zabiera ze sobą to pieniądze i składana szczoteczka do zębów, a po 9/11 również wygasły paszport i kartę płatniczą. Kiedy jego odzież się zużyje bądź wymaga prania, kupuje nową, a starą wyrzuca.

Wygląd fizyczny[edytuj]

Reacher ma 195 cm (6'5") wzrostu, 127-centymetrowy (50") obwód klatki piersiowej i waży między 95 kg a 115 kg (210-250 lbs). Ma lodowo-niebieskie oczy i włosy koloru ciemnoblond. Posiada bardzo wysportowane, naturalnie umięśnione ciało, jednak bez zbędnej tkanki tłuszczowej. Jest osobą o wyjątkowej sile i bardzo dużej wytrzymałości, ale – jak sam ocenia – sprinterem nie jest zbyt dobrym.

Rodzina[edytuj]

Dziadek Reachera od strony matki – Laurent Moutier był restauratorem mebli w Paryżu. Wraz z wybuchem I wojny światowej w 1914 r. w wieku trzydziestu lat zgłosił się na ochotnika do Armii Francuskiej. Walczył w bitwie pod Verdun i bitwie nad rzeką Sommą – największej bitwie I wojny światowej. Córka Josephine Moutier była jego jedynym dzieckiem. Zmarł w 1974 r. w wieku 90 lat. Młody Reacher spotkał dziadka trzy razy i darzył go sympatią[3].

Matka Jacka Reachera – Josephine Moutier Reacher, urodzona w 1930 r. we Francji. Kiedy miała zaledwie 13 lat, wstąpiła do Francuskiego Ruchu Oporu, gdzie pracowała pod pseudonimem „Beatrice”. Za swoją odwagę i heroizm otrzymała Médaille de la Résistance (Medal Ruchu Oporu). Josephine Moutier ojca Reachera spotkała w Korei i wyszła za niego w Holandii. W 1988 r. została wdową. Zmarła na raka w 1990 r. w wieku 60 lat.

Ojciec Reachera – Stan Reacher był kapitanem Marines, służył w Korei i Wietnamie. Jego służba wojskowa powodowała utrzymywanie jego rodziny na nieustannych przeprowadzkach po całym świecie w różnych bazach wojskowych. Zmarł w 1988 roku.

Jack Reacher miał tylko brata Joe Reachera. Dwa lata starszy od Jacka, Joe urodził się w bazie wojskowej na Filipinach. Joe – podobnie jak brat – także był absolwentem West Point. Spędził pięć lat w wywiadzie wojskowym, następnie pracował dla Departamentu Skarbu. Zmarł w wieku 38 lat, w trakcie organizowania spotkania z potencjalnym podejrzanym w swoim dochodzeniu (Poziom śmierci). Ponieważ Joe zginął w służbie, jego nazwisko można znaleźć na liście zasłużonych Departamentu Skarbu (Treasury’s Roll of Honor).

Kobiety w życiu Jacka Reachera[edytuj]

  • Elizabeth Roscoe – lat 30, funkcjonariuszka policji w miasteczku Margrave, Georgia („Poziom śmierci”)
  • Holly Johnson – lat 27, agentka FBI, córka Szefa Połączonych Sztabów, chrześniaczka Prezydenta USA („Umrzeć próbując” znana także jako „Uprowadzony”)
  • Jodie Garber – lat 30, córka generała Leona Garbera, byłego dowódcy Jacka („Wróg bez twarzy”, „Podejrzany”, wspominana w „Echu w płomieniach”)
  • Lisa Harper – lat 29, agentka FBI, stacjonująca w Quantico („Podejrzany”)
  • Carmen Grier – lat 30, żona Sloopa Griera, właściciela pól naftowych w miasteczku „Echo” („Echo w płomieniach”)
  • Marry Ellen Froelich – ok. 30 lat, agentka Secret Service („Bez pudła”)
  • Susan Duffy – ok. 30 lat, agentka Drug Enforcement Administration („Siła perswazji”)
  • Lauren Pauling – ok. 50 lat, prywatny detektyw w Nowym Jorku, była agentka FBI („Bez litości”)
  • Vaughan – ok. 30 lat, funkcjonariuszka policji w miasteczku Nadzieja, Colorado („Nic do stracenia”)
  • Theresa Lee – detektyw nowojorskiego departamentu policji („Jutro możesz zniknąć”)
  • Summer – porucznik z bazy Fort Bird („Nieprzyjaciel”)
  • Francess Neagley – sierżant na emeryturze, dawna podwładna Reachera ze specjalnej grupy śledczej żandarmerii („Bez pudła”, „Elita zabójców”, „Ostatnia sprawa”)
  • Carla Dixon – dawna podwładna Reachera ze specjalnej grupy śledczej żandarmerii („Elita Zabójców”)
  • Elizabeth Deveraux – lat 37, szeryf policji w Carter Crossing („Ostatnia Sprawa”)
  • Susan Turner – komendant 110. jednostki żandarmerii ("Nigdy nie wracaj", poznana telefonicznie w "61 godzin", wspominana w "Czasami warto umrzeć", "Poszukiwany")
  • Michelle Chang – około 40 lat, prywatna detektyw z Seattle, była agentka FBI („Zmuś mnie”)

Cykl powieści[edytuj]

Seria z Jackiem Reacherem w roli głównego bohatera liczy 21 powieści i tom sześciu opowiadań pod tytułem „Zasady Reachera” („Reacher’s Rules” – dotyczy okresu służby wojskowej Reachera). Są one napisane w narracji w 1. os. lub narracji w 3. os. Harmonogram kolejnych powieści wynosi zazwyczaj jedna na rok, który w 2010 r. został nieco przyspieszony, kiedy w jednym roku wydane zostały dwa nowe tytuły.

Zdecydowana większość akcji powieści odbywa się na terenie Stanów Zjednoczonych. Do tej pory, Reacher podróżował poza USA tylko do Niemiec i Francji w powieści Nieprzyjaciel oraz do Anglii.

Tom Tytuł Data I wyd.
w Polsce
Wydawnictwo Tytuł
oryginalny
Data
wydania
Narracja
1. Poziom śmierci 2003 ISA Killing Floor 1997 1. os.
2. Umrzeć próbując (inny tytuł: Uprowadzony) 2004 ISA Die Trying 1998 3. os.
3. Wróg bez twarzy 2008 Albatros Tripwire 1999 3. os.
4. Podejrzany 2010 Albatros The Visitor1/Running Blind2 2000 3. os.
5. Echo w płomieniach 2009 Albatros Echo Burning 2001 3. os.
6. Bez pudła3 2006 ISA Without Fail 2002 3. os.
7. Siła perswazji 2007 ISA Persuader 2003 1. os.
8. Nieprzyjaciel 2011 Albatros The Enemy 2004 1. os.
9. Jednym strzałem 2006 Albatros One Shot 2005 3. os.
10. Bez litości 2007 Albatros The Hard Way 2006 3. os.
11. Elita zabójców 2008 Albatros Bad Luck and Trouble 2007 3. os.
12. Nic do stracenia 2009 Albatros Nothing to Lose 2008 3. os.
13. Jutro możesz zniknąć 2011 Albatros Gone Tomorrow 2009 1. os.
14. 61 godzin 2011 Albatros 61 Hours 2010 3. os.
15. Czasami warto umrzeć 2012 Albatros Worth Dying For 2010 3. os.
16. Ostatnia sprawa 2013 Albatros The Affair 2011 1. os.
17. Poszukiwany 2013 Albatros A Wanted Man 2012 3. os.
18. Nigdy nie wracaj 2014 Albatros Never Go Back 2013 3. os.
19. Sprawa osobista 2015 Albatros Personal 2014 1. os.
20. Zmuś mnie 2016 Albatros Make Me 2015 3. os.
21. Sto milionów dolarów 2017 Albatros Night School 2016 3. os.

1: W Wielkiej Brytanii powieść wydana pt. „The Visitor”.
2: W Stanach Zjednoczonych powieść wydana pt. „Running Blind”.
3: Wydanie II z 2012 r. opublikowane pt. „W tajnej służbie” (wyd. Albatros).

Opowiadania[edytuj]

Postać Jacka Reachera pojawia się także w kilku opowiadaniach napisanych przez Lee Child’a. Opowiadania „Second Son” (2011) oraz „Deep Down” (2012) zostały pierwotnie wydane dla czytnika Amazon Kindle. Później opowiadanie „Second Son” zostało zawarte w powieści „Ostatnia sprawa”. Pozostałe Lee Child opublikował w The New York Times.

Utwory innych autorów[edytuj]

Jack Reacher jest wymieniony kilka razy w powieści Stephena KingaPod kopułą”; pułkownik Cox mówi o nim: „...moim skromnym zdaniem, jest największym twardzielem, jaki kiedykolwiek służył w żandarmerii wojskowej”.

Adaptacje filmowe[edytuj]

 Osobny artykuł: Jack Reacher: Jednym strzałem.

Pierwszą sfilmowaną powieścią z Jackiem Reacherem jest dziewiąta powieść cyklu – „Jednym strzałem”. Światowa premiera filmu Jack Reacher: Jednym strzałem opartego na tej powieści miała miejsce 21 grudnia 2012, natomiast w Polsce odbyła się 11 stycznia 2013.

Amerykańska wytwórnia filmowa Paramount Pictures zatrudniła nominowanego do Oscara scenarzystę Josha Olsona (nominacja w kategorii najlepszy scenariusz adaptowany za film Historia przemocy) do adaptacji powieści „Jednym strzałem”. Josh Olson napisał projekt filmu, po czym scenarzysta Christopher McQuarrie (zdobywca Oscara za scenariusz filmu Podejrzani) wniósł swoje poprawki i pracował na podstawie szkicu Olsona[4]. Christopher McQuarrie został reżyserem tego filmu.

Drugą sfilmowaną powieścią z Jackiem Reacherem jest czternasta powieść cyklu – „Nigdy nie wracaj”. Światowa premiera filmu Jack Reacher: Nigdy nie wracaj opartego na tej powieści miała miejsce 19 października 2016, natomiast w Polsce odbyła się 21 października 2016[5].

Przypisy

  1. Mimo iż Jack Reacher w 1990 r. został zdegradowany ze stopnia majora do kapitana w 1997 r. przed odejściem ze służby wojskowej zdołał odzyskać stopień majora.
  2. Lee Child: Umrzeć próbując. ISA, 1998. Cytat:
    – Medale? – naciskała. Wzruszył ramionami.
    – Całe mnóstwo. Wiesz, jak to jest. Oczywiście, medale za służbę, a także Srebrna Gwiazda, dwie Brązowe, Purpurowe Serce z Bejrutu, odznaczenia za kampanie w Panamie, Grenadzie, za Pustynną Tarczę i Pustynną Burzę.
    – Srebrna Gwiazda. Za co?
    – Za Bejrut. Wyciągnąłem kilku chłopaków z bunkra..
  3. Lee Child: Second Son. Delacorte Press, 2011-08-15. (ang.)
  4. Why hasn’t Paramount started making Jack Reacher movies? (ang.). [dostęp 2013-01-10].
  5. Jack Reacher: Nigdy nie wracaj. filmweb.pl.

Linki zewnętrzne[edytuj]