Jackowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jackowice
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat łowicki
Gmina Zduny
Liczba ludności (2011) 456[1]
Strefa numeracyjna (+48) 46
Kod pocztowy 99-440[2]
Tablice rejestracyjne ELC
SIMC 0739768
Położenie na mapie gminy Zduny
Mapa lokalizacyjna gminy Zduny
Jackowice
Jackowice
Położenie na mapie powiatu łowickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu łowickiego
Jackowice
Jackowice
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Jackowice
Jackowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jackowice
Jackowice
Ziemia52°10′09″N 19°47′27″E/52,169167 19,790833

Jackowicewieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łowickim, w gminie Zduny.

Integralne części wsi Jackowice[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0739774 Jackowice nad Szosą część wsi
0739780 Nowa Wieś część wsi
0739797 Parcela część wsi
0739805 Za Koleją część wsi

Wieś duchowna położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie orłowskim województwa łęczyckiego[5]. Była wsią klucza zduńskiego arcybiskupów gnieźnieńskich[6]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ludność w miejscowościach statystycznych według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2017-07-02].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2014–03–09]. s. według wyboru.
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013–02–15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014–03–09]. 
  4. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  5. Województwo sieradzkie i województwo łęczyckie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz. 1, Mapy, plany, Warszawa 1998, k. 3.
  6. Jerzy Topolski, Rozwój latyfundium arcybiskupstwa gnieźnieńskiego od XVI do XVIII w., Poznań 1955, s. 40.