Jackson Browne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jackson Browne
Ilustracja
Jackson Browne, 2005
Imię i nazwisko Clyde Jackson Browne
Data i miejsce urodzenia 9 października 1948
Heidelberg
Pochodzenie Stany Zjednoczone
Instrumenty gitara
Gatunki folk rock, country rock
Zawód kompozytor
Strona internetowa

Clyde Jackson Browne (ur. 9 października 1948 w Heidelbergu w Niemczech[1]) – amerykański muzyk rockowy, piosenkarz, gitarzysta i kompozytor związany z gatunkami folk rock i country rock. Obok Joni Mitchell, Jamesa Taylora, Boba Dylana i Neila Younga zaliczany do grupy najbardziej wpływowych artystów swego gatunku.

Jackson Browne urodził się w Heidelbergu (Niemcy), lecz gdy miał trzy lata, jego rodzina zamieszkała w Kalifornii. Jako młodzieniec, w latach sześćdziesiątych zainteresował się muzyką. Szczególny wpływ na kształtowanie się jego muzycznych gustów wywarli popularnie w tym okresie The Beatles, Bob Dylan, Neil Young i The Byrds. Gdy zaczął tworzyć muzyka jego skierowała się właśnie w kierunku poetyckiego, balladowego folk rocka. W 1966, na krótko został członkiem grupy rockowej The Nitty Gritty Dirt Band. Ważnym etapem na jego artystycznej drodze był pobyt w Nowym Jorku w 1967, gdzie został wprowadzony w świat podziemia artystycznego. Poznał tam osobiście Andy'ego Warhola oraz zaprzyjaźnił się z Lou Reedem i Leonardem Cohenem. Pod ich wpływem rozpoczął grać bardziej złożona muzykę tak pod względem muzycznym jak i zaangażowaną pod względem treści. Z czasem stał się najbardziej politycznie zaangażowanym amerykańskim artystą rockowym, bezlitosnym krytykiem amerykańskiego społeczeństwa. Brown jest także zdolnym kompozytorem. Komponował piosenki dla takich grup i artystów jak Tom Rush, Nico, Gregg Allman. Jest współautorem wielkiego przeboju grupy Eagles - Take it Easy. Do największych przebojów Browna należą "That Girl Could Sing", "Somebody's Baby", "Boulevard", "Your Bright Baby Blues", "Here Come Those Tears Again", "Sleep's Dark and Silent Gate", "For a Dancer", "The Late Show", "Fountain of Sorrow", "Late for the Sky" i wiele innych.

W 2004 Jackson Browne został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame[2].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • First Album - niewydany - (1967, Elektra)
  • Jackson Browne (1972, Asylum)
  • For Everyman (1973, Asylum)
  • Late for the Sky (1974, Asylum)
  • The Pretender (1976, Asylum)
  • Running on Empty (1978, Asylum)
  • Hold Out (1980, Asylum)
  • Lawyers in Love (1983, Asylum)
  • Lives in the Balance (1986, Asylum)
  • World in Motion (1989, Elektra)
  • I'm Alive (1993, Elektra)
  • Everywhere I Go (1994, European Import)
  • Looking East (1996, Elektra)
  • The Naked Ride Home (2002, Elektra)
  • Jackson Browne - Solo Acoustic Vol. 1 (2005, Inside Recordings)
  • Jackson Browne - Solo Acoustic Vol. 2 (2008, Inside Recordings)
  • Time the Conqueror (2008, Inside Recordings)
  • Love Is Strange: En Vivo Con Tino (2010, Inside Recordings)

Przypisy

  1. Jackson Browne na stronie allmusic.com (ang.). allmusic.com. [dostęp 2011-06-17].
  2. Jackson Browne: inducted in 2004 (ang.). The Rock and Roll Hall of Fame and Museum, Inc.. [dostęp 2016-07-01].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]