Jacopo di Cione

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jacopo di Cione
Jacopo di Cione - Madonna and Child with Saints, 1391.jpg
Data i miejsce urodzenia ok. 1325
Florencja
Data i miejsce śmierci 1399
Florencja
Narodowość Włoch
Dziedzina sztuki malarstwo, rzeźba, architektura
Styl gotyk włoski
Ważne dzieła poliptyk dla kościoła San Pier Maggiore we Florencji

Jacopo di Cione (ur. ok. 1325 we Florencji, zm. ok. 1399 tamże) − florencki malarz, rzeźbiarz i architekt, tworzył w okresie późnego średniowiecza.

Życiorys[edytuj]

Dzieła Jacopo di Cione
Madonna z Dzieciątkiem i świętymi, Honolulu Academy of Arts
Zwiastowanie, Kościół św. Mikołaja, Calenzano
Zwiastowanie, Kościół Ducha Świętego, Prato
Św. Piotr na tronie, Watykan
Sceny z życia Matki Bożej
Święty Zenobiusz
Madonna z Dzieciątkiem i aniołami, Waszyngton
Madonna z Dzieciątkiem i świętymi,
Ukrzyżowanie, Galleria dell'Accademia, Florencja
Święty Donat, Chiesanuova
Rzeź niewiniątek, Santa Maria Maggiore, Florencja
Zwiastowanie, Bazylika San Marco, Florencja
Palazzo dell'Arte dei giudici e notai, Florencja
Palazzo dell'Arte dei giudici e notai, Florencja

Należał do rodziny malarskiej. Jego bracia - Andrea, Benci, Nardo oraz Matteo - również byli malarzami i architektami[1]. Pierwsze szlify malarskie uzyskał od braci we wspólnie prowadzonej pracowni malarskiej. W latach 1366-1368 samodzielnie stworzył szereg fresków w Palazzo dell'Arte dei Giudici e Notai we Florencji. Dla cechu prawniczego, który był właścicielem tej kamienicy Jacopo namalował również obraz do ołtarza Ukrzyżowania, dzisiaj w National Gallery w Londynie.

Po śmierci brata Andrea Orcagna w 1368 Jacopo dokończył rozpoczętego przez niego prace przeznaczone dla kościoła Orsanmichele we Florencji (Matka Boża oraz Ołtarz Świętego Mateusza[2]). W 1369 zapisał się do Arte dei Medici e Speziali, jednego z siedmiu italskich cechów rzemieślniczych istniejących w XIV -XVIII wieku. Był konsulem cechu w 1384, 1387 i 1392.

Współpracował z malarzem Niccolò di Pietro Gerinim[3]. W latach 1370-1371 współtworzył z nim poliptyk dla kościoła San Pier Maggiore we Florencji. Dwanaście głównych paneli znajduje się w National Gallery w Londynie. Obrazy predelli uległy rozproszeniu. Wpólnymi dziełami obu artystów są również obraz Ukoronowanie Maryi Dziewicy zamówiony przez mennicę florencką z 1372-1373[4] oraz fresk Zwiastowanie zamówiony dla Palazzo dei Priori w Volterra[5].

Między 1378 a 1380 Jacopo pracował przy budowie florenckiej katedry ze swym bratem Matteo. Po jego śmierci sam wybierał marmury, wykorzystywane do dekoracji świątyni. Prawdopodobnie brał również udział w pracach przy budowie centralnego portalu, który nie zachował się do naszych czasów.

Między 1382 a 1385 wraz z bratem Nardo pracował przy budowie florenckiej Loggii dei Lanzi. W 1386 namalował cztery obrazy na drewnie dla awiniońskiej siedziby kupca z Prato Francesco Datiniego. Ostatnia zapisana informacja dotycząca Jacopo jest z 2 maja 1398.

Przypisy

  1. Jacopo di Cione (ang.). www.cartage.org.lb. [dostęp 2010-08-06].
  2. Saint Matthew and Stories from his Life (ang.). www.virtualuffizi.com. [dostęp 2010-08-06].
  3. Jacopo di Cione (ang.). www.nationalgallery.org.uk. [dostęp 2010-08-06].
  4. Richard Krautheimer: Petrine Landmarks in Two Predella Panels by Jacopo di Cione (ang.). www.jstor.org, 1991. [dostęp 2010-08-06].
  5. Andrea di Cione called Orcagna and Jacopo di Cione ~ Biography (ang.). www.virtualuffizi.com. [dostęp 2010-08-06].