Jacqueline Seifriedsberger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jacqueline Seifriedsberger
Jacqueline Seifriedsberger
Data i miejsce urodzenia 20 stycznia 1991
Ried im Innkreis, Austria
Klub SC Waldzell-Oberoesterreich
Wzrost 158 cm
Reprezentacja  Austria
Debiut w PŚ 3 grudnia 2011 w Lillehammer (13. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 3 grudnia 2011 w Lillehammer (13. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 12 lutego 2012 w Ljubnie (3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 3 lutego 2013 w Sapporo
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
Srebro Val di Fiemme 2013 norm. druż. miesz.
Srebro Lahti 2017 norm. druż. miesz.
Srebro Seefeld 2019 norm. druż.
Brąz Val di Fiemme 2013 normalna
Mistrzostwa świata juniorów
Złoto Zakopane 2008 indywidualnie
Puchar Kontynentalny
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2007/2008
Strona internetowa

Jacqueline Seifriedsberger (ur. 20 stycznia 1991 w Ried im Innkreis, Górna Austria) – austriacka skoczkini narciarska, reprezentantka SC Waldzell-Oberoesterreich. Brązowa medalistka mistrzostw świata w konkursie indywidualnym (2013) i dwukrotna wicemistrzyni świata w konkursach drużyn mieszanych (2013 i 2017), złota medalistka mistrzostw świata juniorów (2008).

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

Na arenie międzynarodowej zadebiutowała 13 sierpnia 2003 podczas letnich zawodów Pucharu Kontynentalnego w austriackim Bischofshofen, zajmując jedenastą pozycję. 1 marca 2006 po raz pierwszy stanęła na podium, zajmując trzecie miejsce w Zaō. Później sześciokrotnie zwyciężyła w letnich konkursach Pucharu Kontynentalnego.

Po raz pierwszy na mistrzostwach świata juniorów wystąpiła w 2006 w Kranju, zajmując tam szóstą pozycję. Później jeszcze pięciokrotnie startowała w MŚJ. Najwyższe miejsce zajęła 28 lutego 2008 w Zakopanem, zdobywając złoty medal.

W mistrzostwach świata w narciarstwie klasycznym zadebiutowała w 2009 w Libercu, zajmując 12. miejsce, a dwa lata później w Oslo uplasowała się na 31. pozycji. 22 lutego 2013 w Val di Fiemme zdobyła indywidualnie brązowy medal, a dwa dni później została drużynową wicemistrzynią świata (w konkursie mieszanym).

3 grudnia 2011 w pierwszym w historii konkursie Pucharu Świata kobiet w Lillehammer zajęła 13. miejsce, po skokach 84 m i 82,5 m[1]. 12 lutego 2012 po raz pierwszy w konkursie PŚ stanęła na podium w Ljubno, zajmując 3. miejsce[2]. Pierwsze zwycięstwo w konkursie Pucharu Świata odniosła 3 lutego 2013 w Sapporo.

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2018 Korea Południowa Pjongczang 13. miejsce (K-98)

Starty J. Seifriedsberger na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
13. 12 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 ind. 93,0 m 92,0 m 183,5 pkt 81,1 pkt Maren Lundby

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2009 Czechy Liberec 12. miejsce (K-90)
2011 Norwegia Oslo 31. miejsce (K-95)
2013 Włochy Val di Fiemme brązowy medal (K-95)
2015 Szwecja Falun 7. miejsce (K-90)
2017 Finlandia Lahti 7. miejsce (K-90)
2019 Austria Seefeld 16. miejsce (K-99)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2013 Włochy Val di Fiemme srebrny medal (K-95, drużyna mieszana)[a]
2015 Szwecja Falun 4. miejsce (K-90, drużyna mieszana)[b]
2017 Finlandia Lahti srebrny medal (K-90, drużyna mieszana) [c]
2019 Austria Seefeld srebrny medal (K-99)[d]

Starty J. Seifriedsberger na mistrzostwach świata – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
12. 20 lutego 2009 Czechy Liberec Ještěd "B" K-90 HS-100 ind. 76,0 m 83,0 m 178,5 pkt 64,5 pkt Lindsey Van
32. 25 lutego 2011 Norwegia Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 ind. 78,0 m - 71,1 pkt 160,6 pkt Daniela Iraschko
3. 22 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 ind. 104,0 m 98,5 m 237,2 pkt 16,5 pkt Sarah Hendrickson
2. 24 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż. miesz[a]. 97,5 m 99,5 m 986,7 pkt (245,3 pkt) 24,3 pkt Japonia
7. 20 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-100 ind. 89,0 m 90,5 m 225,6 pkt 11,3 pkt Carina Vogt
4. 22 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-100 druż. miesz[b]. 96,5 m 90,0 m 869,5 pkt (216,4 pkt) 48,4 pkt Niemcy
7. 24 lutego 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 ind. 94,0 m 92,5 m 240,9 pkt 13,7 pkt Carina Vogt
2. 26 lutego 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż. miesz[c]. 94,5 m 92,5 m 999,3 pkt (247,0 pkt) 36,2 pkt Niemcy
2. 26 lutego 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 druż.[d] 92,5 m 96,0 m 880,3 pkt (205,8 pkt) 18,6 pkt Niemcy
16. 27 lutego 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 ind. 95,0 m 94,5 m 212,3 pkt 47,3 pkt Maren Lundby

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2006 Słowenia Kranj 6. miejsce (K-100)
2007 Włochy Tarvisio 6. miejsce (K-90)
2008 Polska Zakopane złoty medal (K-85)
2009 Słowacja Szczyrbskie Jezioro 5. miejsce (K-90)
2010 Niemcy Hinterzarten 6. miejsce (K-95)
2011 Estonia Otepää 4. miejsce (K-90)

Starty J. Seifriedsberger na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
6. 5 lutego 2006 Słowenia Kranj Bauhenk K-100 HS-109 ind. 98,5 m 92,5 m 210,3 pkt 45,5 pkt Juliane Seyfahrt
6. 17 marca 2007 Słowenia Planica Srednija Velikanka K-90 HS-100 ind. 86,5 m 86,5 m 207,5 pkt 22,0 pkt Lisa Demetz
1. 28 lutego 2008 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 87,0 m 84,0 m 227,0 pkt
5. 6 lutego 2009 Słowacja Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 HS-100 ind. 92,5 m 90,0 m 231,0 pkt 11,0 pkt Magdalena Schnurr
6. 30 stycznia 2010 Niemcy Hinterzarten Adler-Skistadion K-95 HS-108 ind. 95,0 m 101,0 m 239,5 pkt 28,0 pkt Elena Runggaldier
4. 27 stycznia 2011 Estonia Otepää Tehvandi K-90 HS-100 ind. 94,0 m 95,5 m 247,5 pkt 10,0 pkt Coline Mattel

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2011/2012 11.[3]
2012/2013 4.[4]
2013/2014 41.[5]
2014/2015 9.[6]
2015/2016 4.[7]
2016/2017 8.[8]
2017/2018 15.[9]
2018/2019 17.[10]

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 3 lutego 2013 Japonia Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 94,0 m 93,0 m 245,7 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca Przypisy
1. 12 lutego 2012 Słowenia Ljubno Logarska dolina K-85 HS-95 87,0 m 84,5 m 222,4 pkt 3. 0,7 pkt Daniela Iraschko [2]
2. 5 stycznia 2013 Niemcy Schonach Langenwaldschanze K-95 HS-106 93,0 m 95,5 m 219,2 pkt 3. 22,9 pkt Sara Takanashi [11]
3. 13 stycznia 2013 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 103,0 m 102,0 m 244,5 pkt 3. 3,0 pkt Sara Takanashi [1]
4. 2 lutego 2013 Japonia Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 93,0 m - 111,9 pkt 2. 8,3 pkt Coline Mattel [12]
5. 3 lutego 2013 Japonia Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 99,0 m 102,0 m 271,2 pkt 1. - - [13]
6. 9 lutego 2013 Japonia Zaō Yamagata K-90 HS-100 88,0 m 92,5 m 212,0 pkt 2. 16,0 pkt Sara Takanashi [2]
7. 10 lutego 2013 Japonia Zaō Yamagata K 90 HS 100 96,0 m 92,5 m 229,4 pkt 2. 11,0 pkt Sara Takanashi [3]
8. 15 marca 2013 Norwegia Trondheim Granåsen K-90 HS-105 101,5 m 101,0 m 283,0 pkt 3. 11,8 pkt Sarah Hendrickson [14]
9. 17 marca 2013 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 123,5 m 125,5 m 233,9 pkt 3. 28,9 pkt Sarah Hendrickson [15]
10. 17 stycznia 2016 Japonia Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 95,0 m 90,0 m 231,9 pkt 3. 25,9 pkt Sara Takanashi [16]
11. 7 lutego 2016 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-94 90,0 m 88,0 m 240,3 pkt 3. 19,8 pkt Sara Takanashi [17]
12. 27 lutego 2016 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 98,5 m 99,0 m 239,2 pkt 3. 13,4 pkt Sara Takanashi [18]
13. 3 grudnia 2016 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 93,5 m 95,0 m 250,0 pkt 3. 18,1 pkt Sara Takanashi [19]
14. 11 grudnia 2016 Rosja Niżny Tagił Aist K-90 HS-100 93,5 m 93,5 m 237,0 pkt 3. 13,7 pkt Sara Takanashi [20]

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan na koniec sezonu 2018/2019

Sezon 2011/2012
Lillehammer Hinterzarten Hinterzarten Val di Fiemme Val di Fiemme Hizenbach Hizenbach Ljubno Ljubno Zao Zao Zao Oslo punkty
13 12 12 8 4 21 5 10 3 - - - 6 327
Sezon 2012/2013
Lillehammer Soczi Soczi Ramsau Schonach Schonach Hinterzarten Hinterzarten Sapporo Sapporo Zao Zao Ljubno Ljubno Trondheim Oslo punkty
9 7 4 6 3 8 4 3 2 1 2 2 - - 3 3 817
Sezon 2013/2014
Lillehammer Hinterzarten Hinterzarten Czajkowski (miasto) Czajkowski (miasto) Sapporo Sapporo Zao Zao Planica Planica Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Oslo Falun Planica punkty
5 q - - - - - - - - - - - - - - - - 45
Sezon 2014/2015
Lillehammer Sapporo Sapporo Zao Oberstdorf Oberstdorf Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Ljubno Ljubno Oslo punkty
7 4 24 11 4 4 10 6 13 18 14 14 14 380
Sezon 2015/2016
Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Sapporo Sapporo Zao Zao Oberstorf Oberstorf Oslo Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Lahti Ałmaty Ałmaty punkty
6 10 10 5 3 9 17 5 5 9 7 3 5 6 5 3 4 695
Sezon 2016/2017
Lillehammer Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Oberstorf Oberstorf Sapporo Sapporo Zao Zao Râșnov Râșnov Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Pjongczang Pjongczang Oslo punkty
4 3 5 3 10 32 9 16 37 11 13 11 9 8 6 5 - - 5 544
Sezon 2017/2018
Lillehammer Lillehammer Lillehammer Hinterzarten Sapporo Sapporo Zao Zao Ljubno Ljubno Râșnov Râșnov Oslo Oberstdorf Oberstdorf punkty
20 22 16 15 13 11 16 14 16 13 27 10 10 13 18 252
Sezon 2018/2019
Lillehammer Lillehammer Lillehammer Prémanon Prémanon Sapporo Sapporo Zaō Zaō Râșnov Râșnov Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Oberstdorf Oberstdorf Oslo Lillehammer Trondheim Niżny Tagił Niżny Tagił Czajkowskij Czajkowskij punkty
29 38 13 15 17 22 25 21 27 11 13 22 23 13 20 16 20 21 34 18 12 15 4 4 360
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się  -  – zawodniczka nie wystartowała

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2004/2005 11.[21]
2005/2006 16.[22]
2006/2007 8.[23]
2007/2008 3.[24]
2008/2009 7.[25]
2009/2010 10.[26]
2010/2011 5.[27]
2011/2012 8.[28]
2014/2015 4.[29]

Miejsca na podium w konkursach Pucharu Kontynentalnego chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

  1. Japonia Zaō1 marca 2006 (3. miejsce)
  2. Austria Villach14 stycznia 2007 (2. miejsce)
  3. Niemcy Pöhla15 sierpnia 2007 (1. miejsce)
  4. Austria Bischofshofen18 sierpnia 2007 (3. miejsce)
  5. Stany Zjednoczone Park City2 września 2007 (3. miejsce)
  6. Norwegia Notodden11 grudnia 2007 (3. miejsce)
  7. Norwegia Notodden12 grudnia 2007 (3. miejsce)
  8. Włochy Dobbiaco23 stycznia 2008 (3. miejsce)
  9. Japonia Zaō8 marca 2008 (2. miejsce)
  10. Niemcy Pöhla13 sierpnia 2008 (3. miejsce)
  11. Austria Bischofshofen17 sierpnia 2008 (3. miejsce)
  12. Stany Zjednoczone Park City12 grudnia 2008 (3. miejsce)
  13. Niemcy Oberwiesenthal - 20 sierpnia 2010 (1. miejsce)
  14. Niemcy Oberwiesenthal - 21 sierpnia 2010 (1. miejsce)
  15. Norwegia Lillehammer11 września 2010 (2. miejsce)
  16. Norwegia Oslo - 18 września 2010 (3. miejsce)
  17. Szwecja Falun - 26 września 2010 (2. miejsce)
  18. Czechy Liberec - 1 października 2010 (2. miejsce)
  19. Niemcy Braunlage - 15 stycznia 2011 (3. miejsce)
  20. Austria Ramsau - 19 lutego 2011 (3. miejsce)
  21. Japonia Zaō9 marca 2011 (2. miejsce)
  22. Niemcy Oberwiesenthal - 19 sierpnia 2011 (1. miejsce)
  23. Norwegia Trondheim10 września 2011 (1. miejsce)
  24. Norwegia Trondheim11 września 2011 (2. miejsce)
  25. Norwegia Notodden9 grudnia 2011 (3. miejsce)
  26. Norwegia Lillehammer8 września 2012 (2. miejsce)
  27. Norwegia Lillehammer9 września 2012 (1. miejsce)
  28. Norwegia Notodden12 grudnia 2014 (1. miejsce)
  29. Norwegia Notodden13 grudnia 2014 (3. miejsce)

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2012 9.[30]
2013 25.[31]
2015 9.[32]
2018 8.[33]

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

stan na koniec sezonu 2018

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca Przypisy
1. 15 sierpnia 2012 Francja Courchevel Tremplin du Praz K-90 HS-96 88,5 m 96,0 m 219,3 pkt 3. -2,6 pkt Alexandra Pretorius [34]
2. 13 września 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 96,0 m 95,5 m 219,8 pkt 3. -17,3 pkt Sara Takanashi [35]

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2018

2012
Courchevel 15.08 Hinterzarten 17.08 Ałmaty 22.09 Ałmaty 23.09 punkty
3 4 - - 110
2013
Hinterzarten 26.07 Courchevel 15.08 Niżny Tagił 14.09 Niżny Tagił 15.09 Ałmaty 21.09 Ałmaty 22.09 punkty
5 18 - - - - 58
2015
Courchevel 14.08 Czajkowskij 5.09 Czajkowskij 6.09 Ałmaty 12.09 Ałmaty 13.09 punkty
4 - - 6 3 150
2018
Hinterzarten 28.07 Courchevel 10.08 Frenštát 17.08 Frenštát 18.08 Czajkowskij 9.09 punkty
7 15 17 5 9 140
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 –  – zawodniczka nie wystartowała

dsq – zawodniczka zdyskwalifikowana

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Skład zespołu: Chiara Hölzl, Thomas Morgenstern, Jacqueline Seifriedsberger, Gregor Schlierenzauer
  2. a b Skład zespołu: Daniela Iraschko-Stolz, Michael Hayböck, Jacqueline Seifriedsberger, Stefan Kraft
  3. a b Skład zespołu: Daniela Iraschko-Stolz, Michael Hayböck, Jacqueline Seifriedsberger, Stefan Kraft
  4. a b Skład zespołu: Eva Pinkelnig, Jacqueline Seifriedsberger, Chiara Hölzl, Daniela Iraschko-Stolz

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Mysiak: PŚ Lillehammer: Sarah Hendrickson deklasuje w historycznym konkursie (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-12-03. [dostęp 2011-12-04].
  2. a b Wyniki Pucharu Świata Pań, z dnia 2012-02-12 w Ljubno (HS 93), Słowenia (pol.). skijumping.pl. [dostęp 2012-02-12].
  3. World Cup 2012 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2016-06-05].
  4. World Cup 2013 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-03-18].
  5. World Cup 2014 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-28].
  6. World Cup 2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-28].
  7. World Cup 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-28].
  8. World Cup 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-03-14].
  9. World Cup 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-03-28].
  10. World Cup 2019 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-03-24].
  11. Ramsau - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2013-02-03].
  12. Sapporo - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2013-02-03].
  13. Sapporo - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2013-03-15].
  14. Trondheim - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2013-03-15].
  15. Oslo - Result (ang.). FIS Ski. [dostęp 2013-03-18].
  16. Sapporo (JPN) 17.01.2016 World Cup - Ladies' HS100 (ang.). FIS Ski. [dostęp 2017-01-28].
  17. Hinzenbach (AUT) 07.02.2016 World Cup - Ladies' HS94 (ang.). FIS Ski. [dostęp 2017-01-28].
  18. Almaty (KAZ) 27.02.2016 World Cup - Ladies' HS106 (ang.). FIS Ski. [dostęp 2017-01-28].
  19. Lillehammer (NOR) 03.12.2016 World Cup - Ladies' HS100 (ang.). FIS Ski. [dostęp 2017-01-28].
  20. Nizhny Tagil (RUS) 11.12.2016 World Cup - Ladies' HS100 (ang.). FIS Ski. [dostęp 2017-01-28].
  21. Ladies Continental Cup 2005 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2010-07-05].
  22. Ladies Continental Cup 2006 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2010-07-05].
  23. Ladies Continental Cup 2007 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2010-07-05].
  24. Ladies Continental Cup 2008 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2010-07-05].
  25. Ladies Continental Cup 2009 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2010-07-05].
  26. Ladies Continental Cup 2010 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2010-07-05].
  27. Ladies Continental Cup 2011 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2011-04-23].
  28. Ladies Continental Cup 2012 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-02-26].
  29. FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies 2014/2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2015-03-14].
  30. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2012 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  31. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2013 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  32. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  33. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  34. Courchevel - Results (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-08-25].
  35. Almaty - Results (ang.). FIS Ski. [dostęp 2018-08-25].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]