Jacquemart de Hesdin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jacquemart de Hesdin
Très Belles Heures de Bruxelles - ms. 11060-1 f106v-107.jpg
Ucieczka do Egiptu iluminacja z Très Belles Heures de Jean de Berry
Data i miejsce urodzenia 1355
Data i miejsce śmierci 1414
Dziedzina sztuki Malarstwo
Styl gotyk międzynarodowy

Jacquemart de Hesdin (ur. 1355 Hesdin(?) – zm. 1414) – niderlandzki malarz iluminator czynny w latach 1384-1413, zajmujący się sztuką iluminowania rękopisów. Reprezentant gotyku międzynarodowego i szkoły franko-flamandzką[1].

Urodził się prawdopodobnie w Hesdin, małej francuskiej miejscowości na północy kraju, w departamencie Pas-de-Calais. Miasto należało do Flandrii i było pod panowaniem książąt burgundzkich. Pracował dla członków francuskiej rodziny królewskiej m.in. dla Jana I Aragońskiego; jego głównym mecenasem był Jan de Berry dla którego pracował od 1384 (lub 1386[2]) roku. Dla księcia de Berry stworzył[3]:

  • w 1409 roku Grandes Heures du Duc de Berry (Bibliotheque Nationale de France, Paryż) ; małe miniatury wzorowane były na stylu Mistrza Paramentu z Narbonne i Jeana Pucella, jedyna zachowana całostonicowa iluminacja (nieukończona) była wzorowana na pracy włoskiego artysty Simonego Martiniego, dokładnie na jednej z kwater z Ołtarza Orsini,
  • Petites Heures du Duc de Berry (Bibliotheque Nationale de France, Paryż); Hesdin był autorem cyklu godzinek maryjnych powstałych w II fazie od 1384-1390 roku,
  • Très Belles Heures du Duc de Berry (Bibliotheque Royale de Belgique, Bruksela), całostronicowe miniatury powstałe w latach 1400-1402 w partii godzinek maryjnych i pasyjnych, wykonanych metodą grisaille według tradycji prac Jeana Pucella, Andrea Beauneveu i Mistrza Paramentu z Narbonne,
  • Psałterz księcia de Berry – Hesdin wykonał dwie miniatury m.in. Głupiec lunarny (Szaleniec), powstała na wzór karty z Godzinek Jeanne d’Evreux autorstwa Jeana Pucelle’a,
  • Biblia papieża Klemensa VII – niektóre prace dekoracyjne[4].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Antoni Ziemba: Sztuka Burgundii i Niderlandów 1380-1500. Sztuka dworu burgundzkiego oraz miast niderlandzkich. T. I. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, 2008.
  • Krystyna Secomska: Mistrzowie i książęta. Malarstwo francuskie XV i XVI wieku. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1989.
  • Edit Lajta: Malarstwo francuski. Od gotyku do renesansu. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1973.