Jacques Blanc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jacques Blanc
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 21 października 1939
Rodez
Zawód polityk, lekarz
Partia Republikanie

Jacques Blanc (ur. 21 października 1939 w Rodez[1]) – francuski polityk, lekarz i samorządowiec, długoletni parlamentarzysta, prezydent regionu Langwedocja-Roussillon, w latach 1994–1996 pierwszy przewodniczący Komitetu Regionów. Kawaler Legii Honorowej[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia medyczne w Tuluzie. Podjął praktykę w zawodzie lekarza, specjalizując się w zakresie neuropsychiatrii[3].

Od początku lat 70. aktywnie zaangażowany w działalność polityczną, zaczynał jako działacz Niezależnych Republikanów[4] i następnie powstałej na ich bazie Partii Republikańskiej, w której pełnił funkcję sekretarza generalnego (1978–1982). Wraz z republikanami działał w federacyjnej Unii na rzecz Demokracji Francuskiej, w 1978 był wiceprzewodniczącym UDF[3]. W 1997 dołączył do Demokracji Liberalnej[5]. Z tym ugrupowaniem w 2002 przystąpił do Unii na rzecz Ruchu Ludowego[1], w 2015 przekształconej w Republikanów.

Wielokrotnie obejmował stanowiska na różnych szczeblach administracji samorządowej. Od 1970 do 1988 był radnym departamentu Lozère. W latach 1971–2001 pełnił funkcję mera Canourgue. Ponownie objął ją w 2008. Od 1973 do 2010 zasiadał w radzie regionalnej regionu Langwedocja-Roussillon. Przez trzy kadencje (od 1986 do 2004) był jej przewodniczącym, sprawując tym samym urząd prezydenta tego regionu[1][3]. W 1994 został pierwszym przewodniczącym utworzonego wówczas Komitetu Regionów, na czele tej instytucji stał do 1996[6].

W latach 1973–1977 i 1978–2001 był deputowanym do Zgromadzenia Narodowego V, VI, VII, VIII, IX, X i XI kadencji[4], przez pewien czas zajmował stanowisko wiceprzewodniczącego niższej izby francuskiego parlamentu[3]. Od marca 1977 do marca 1978 był sekretarzem stanu ds. rolnictwa w rządzie, którym kierował Raymond Barre[1]. W 2001 zasiadł we francuskim Senacie, mandat wykonywał do 2011, kiedy to nie uzyskał reelekcji na kolejną kadencję[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Jacques Blanc homme politique (fr.). vivreaupays.pro. [dostęp 2016-04-19].
  2. Valéry Giscard d'Estaing décore Jacques Blanc de la Légion d'honneur (fr.). midilibre.fr, 5 lipca 2013. [dostęp 2016-04-19].
  3. a b c d Jacques Blanc (ang.). prabook.com. [dostęp 2016-04-19].
  4. a b Jacques Blanc (fr.). assemblee-nationale.fr. [dostęp 2016-04-19].
  5. Démocratie Libérale (DL): chronologie (fr.). france-politique.fr. [dostęp 2016-04-19].
  6. Jacques Blanc (ang.). cvce.eu. [dostęp 2016-04-19].
  7. Jacques Blanc (fr.). senat.fr. [dostęp 2016-04-19].