Jadwiga Wajsówna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jadwiga Wajsówna
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 30 stycznia 1912
Pabianice
Data i miejsce śmierci 1 lutego 1990
Pabianice
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Igrzyska olimpijskie
srebro Berlin 1936 lekkoatletyka
(rzut dyskiem)
brąz Los Angeles 1932 lekkoatletyka
(rzut dyskiem)
Światowe Igrzyska Kobiet
złoto Londyn 1934 rzut dyskiem
Mistrzostwa Europy
Brąz Oslo 1946 rzut dyskiem
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi
Jadwiga Wajsówna podczas zawodów w Berlinie, 1937

Jadwiga Wajsówna, po mężu Grętkiewiczowa, a następnie Marcinkiewiczowa (ur. 30 stycznia 1912 w Pabianicach, zm. 1 lutego 1990 tamże) – polska lekkoatletka, medalistka olimpijska.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Zawodniczka Sokoła Pabianice (1926–1936), Boruty Zgierz (1937–1939), DKS Łódź (1945–1948) i ŁKS Łódź (1949–1958).

Uprawiała wiele konkurencji lekkoatletycznych, ale największe sukcesy odniosła w rzucie dyskiem. Trzykrotnie reprezentowała Polskę w tej konkurencji na olimpiadach, zawsze zajmując miejsce w ścisłej czołówce. W Los Angeles 1932 zdobyła brązowy medal wynikiem 38,74 m. Na następnej olimpiadzie w Berlinie 1936 została srebrną medalistką z wynikiem 46,22 m – tym rezultatem poprawiła własny rekord Polski, który został pobity dopiero 20 lat później[1][2]. Jeszcze przed wojną w grudniu 1938 wyszła za mąż za Franciszka Grętkiewicza. Po wojnie w Londynie 1948 zajęła 4. miejsce (41,92 m).

Zwyciężyła w rzucie dyskiem podczas IV Światowych Igrzysk Kobiet w 1934 w Londynie (43,795). Na tych samych zawodach zajęła 4. miejsce w pchnięciu kulą (11,50). Startowała też w Mistrzostwach Europy w Oslo (1946), gdzie zdobyła brązowy medal w rzucie dyskiem (39,77 m) oraz zajęła 4. miejsce w pchnięciu kulą (11,65 m).

Zdobyła wiele tytułów mistrzyni Polski:

Sześć razy była wicemistrzynią Polski:

  • rzut dyskiem: 1931
  • pchnięcie kulą: 1932, 1933
  • skok wzwyż: 1932, 1934, 1937

Jako pierwsza kobieta na świecie rzuciła dyskiem ponad 40 m. Ośmiokrotnie biła rekord świata w latach 1932–1934. Dziesięciokrotnie była rekordzistką Polski w rzucie dyskiem oraz trzy razy w pchnięciu kulą.

Rekordy życiowe:

  • rzut dyskiem – 46,22
  • pchnięcie kulą – 12,24
  • skok wzwyż – 1,48
  • skok w dal z miejsca – 2,39

Kilkakrotnie była klasyfikowana w pierwszej dziesiątce Plebiscytu Przeglądu Sportowego na najlepszych sportowców Polski: 3. miejsce w 1932, 2. miejsce w 1933 i 1934, 4. miejsce w 1936 i 3. miejsce 1948. Laureatka Wielkiej Honorowej Nagrody Sportowej (1934 i 1936)[3].

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • Srebrny Krzyż Zasługi – dwukrotnie:
    • pierwsze nadanie – brak danych
    • drugie nadanie – 1937[4]
  • Honorowe obywatelstwo Pabianic – 1936

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W. Lipniacki, A. Miller: Od Aten do Melbourne 1896-1956. Warszawa: Sport i Turystyka, 1957, s. 162.
  2. Janusz Waśko, Andrzej Socha: Athletics National Records Evolution 1912 – 2006. Zamość – Sandomierz: 2007, s. 283.
  3. Mała encyklopedia sport. T. 2. Warszawa: Sport i Turystyka, 1987, s. 604. ISBN 83-217-2564-3.
  4. M.P. z 1937 r. nr 64, poz. 97

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]