Jadwiga z Leżenic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jadwiga z Leżenic
Herb
Leliwa
Ojciec NN
Matka NN
Mąż

Jan „Głowacz” Leżeński h. Nałęcz

Dzieci

Jan, Abraham

Jadwiga z Leżenic (Jadwiga Głowaczowa z Leżenic) herbu Leliwa - żona Jana Głowacza ze Zbąszynia i Leżenic, przybiła swoją pieczęć w imieniu Leliwitów pod aktem unii w Horodle w 1413, w 1427 zaprzysięgła niewinność królowej Zofii Holszańskiej.

Nie wiadomo czyją była córką. Przybicie przez nią w imieniu Leliwitów swej pieczęci pod aktem unii horodelskiej wskazywałoby na jej pochodzenie z Tarnowa lub Melsztyna. Z Leżenic w ziemi czerskiej pisała się po mężu Janie Głowaczu ze Zbąszynia i Leżenic herbu Nałęcz, który zginął w bitwie nad Worsklą w 1399 razem ze Spytkiem Melsztyńskim, być może bliskim krewnym żony. Po śmierci męża występuje Jadwiga Głowaczowa w różnych dokumentach sądowych w latach 1405 - 1425 (razem z synami Janem i Abrahamem), a w roku 1427 zaprzysięga niewinność królowej Sonki. Władysław Semkowicz wysuwa przypuszczenie, że mogła wyjść powtórnie za mąż za Wojciecha Moniwida (adoptowanego do rodu Leliwitów w Horodle). W przywileju ks. Witolda dla Moniwida w r. 1407 występuje bowiem jego druga żona Jadwiga (nieznanego pochodzenia), gdzie zabezpieczono jej dożywocie wraz z dziećmi na nadanych dobrach pod warunkiem pozostania w stanie wdowieństwa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Miesięcznik Heraldyczny, Nr 11-12, Lwów, listopad-grudzień 1913, str.179-190: Wł. Semkowicz O litewskich rodach bojarskich zbratanych ze szlachtą polską w Horodle r.1413. - Ród Moniwida (Leliwa)