Jagienka ze Zgorzelic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jagienka ze Zgorzelic
Pierwszy występ Krzyżacy
Twórca postaci Henryk Sienkiewicz
Rodzice Zych ze Zgorzelic, Małgorzata
Małżeństwo Zbyszko z Bogdańca
Dzieci Jaśko
Maćko
Zych
Jurand[1]

Jagienka ze Zgorzelic – postać literacka występująca w powieści Henryka Sienkiewicza Krzyżacy.

Rodzina i pochodzenie Jagienki[edytuj]

Jagienka była córką Zycha i Małgorzaty. Po śmierci matki dziewczyna była zmuszona zająć się młodszym rodzeństwem i gospodarstwem, szczególnie gdy ojciec wyjeżdżał na wojny. Rodzina mieszkała w Zgorzelicach koło Krześni. Jej ojciec, Zych, zginął w czasie napadu na dwór księcia oświęcimskiego, u którego przebywał w gościnie. Jej chrzestnym był opat, po którym odziedziczyła ziemie. Po ślubie ze Zbyszkiem młodzi posiadali Moczydoły, Bogdaniec, Spychów i ziemie opackie. Osiedlili się jednak w Bogdańcu, gdzie Maćko wybudował kasztel. Mieli czwórkę dzieci: Maćka i Jaśka, Zycha oraz Juranda. Na początku powieści Jagienka miała 15 lat, a pod koniec ok. 26 lat.

Charakter Jagienki[edytuj]

Jagienka była bardzo inteligentną dziewczyną. Na każdy temat miała swoje zdanie i nie zdarzało się raczej, żeby było ono mylne. Na każdy problem potrafiła wymyślić sensowne rozwiązanie, co nie zawsze podobało się Maćkowi, bo uważał, że niewiasty nie powinny wtrącać się w takie rzeczy. Lecz i tak żywił do niej ogromną sympatię. Świetnie dogadywała się z ludźmi i nie było osoby, która by jej nie lubiła. A i ona nigdy do nikogo nie chowała urazy. Była pobożna i mimo przykrości, jaką sprawiała jej myśl, że Zbyszko woli być z Danusią, Jagienka modliła się o jej zdrowie i szczęście. Wszystkim służyła serdeczną i bezinteresowną pomocą.

Przypisy

  1. Sienkiewicz ↓, s. 398.

Bibliografia[edytuj]

  • Henryk Sienkiewicz: Krzyżacy: Narodowe wydanie jubileuszowe. Józef Szaniawski (przedmowa). Warszawa: Ex libris, 2010. ISBN 978-83-7634-048-7.