Jajjukara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jajjukara (jap. ヤイユーカラ yaiyūkara)[1] – gatunek literacki wywodzący się z tradycji ajnuskiej. Rodzaj prostej pieśni, wykonywanej najczęściej podczas podróży lub połowu ryb[2][3]. Już na początku XX wieku był gatunkiem praktycznie wymarłym, Bronisław Piłsudski zdołał zapisać jedyne dwa utwory uznawane za jajjukara[4].

Zaliczany do liryki.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. zapis fonetyczny w języku japońskim
  2. Ustna tradycja Ajnów. W: Alfred F. Majewicz: Dzieje i legendy Ajnów. Bogdan Kupis(red.). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Iskry, 1983, s. 111. ISBN 83-207-0460-X.
  3. The collected works of Bronisław Piłsudski, Tom 3 (ang.). Books.google.pl. s. 579. [dostęp 2010-11-20].
  4. KORZENIE MUZYKI INDOEUROPEJSKIEJ: AJNOWIE (pol.). Most.org.pl. [dostęp 2010-11-20].