Jak-201

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jak-201
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Producent Jakowlew
Typ myśliwiec VTOL
Konstrukcja metalowa
Załoga 1
Dane techniczne
Napęd 1 silnik turboodrzutowy
Ciąg 17 500 kG
Wymiary
Masa
Startowa 21 500 kg
Paliwa 6000 kg
Osiągi
Prędkość maks. 1800 km/h
Pułap praktyczny 15 000 m
Promień działania 2400 km (z ładunkiem bojowym 1000 kg)
900 km (z ładunkiem bojowym 2000 kg)
Dane operacyjne
Uzbrojenie
R-27, R-77
Działko GSz-30-1

Jak-201 (ros. Як-201) – niezrealizowany projekt radzieckiego wielozadaniowego samolotu myśliwskiego o właściwościach VTOL bazowania lądowego, o obniżonej skutecznej powierzchni odbicia radiolokacyjnego. Maszyna miała być głęboką modernizacją samolotu Jak-41.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Prace nad nową maszyną Jakowlewa ruszyły w połowie lat 90. ubiegłego wieku. Projekt był własną inicjatywą producenta, zainicjowaną bez gwarancji zamówienia i zakupu ze strony tradycyjnego odbiorcy, rodzimych sił powietrznych. Głównym celem konstruktorów było zwiększenie zasięgu nowej maszyny, przy utrzymaniu właściwości pionowego startu i pionowego lądowania. Zachowano podwójne stateczniki pionowe, nadano im jednak dużo większe rozchylenie niż w oryginalnym Jak-41. Starannie dobrano kształt płatowca, unikając kątów prostych w konstrukcji. Dzięki takiemu zabiegowi konstruktorzy chcieli zredukować skuteczną powierzchnię odbicia radiolokacyjnego samolotu. Maszyna miała charakteryzować dużą zwrotnością. Ułatwić miały to zastosowany układ konstrukcyjny typu kaczka, ze sterem wysokości w części dziobowej przed skrzydłami oraz ruchoma dysza wylotowa o okrągłym lub prostokątnym przekroju. Jej ruch, pozwoliłby na wektorowanie ciągu samolotu. Silnik główny, napędzałby również wentylator startowy, umieszczony tuż za kabiną pilota. Planowano zastosowanie szerokiego wachlarza uzbrojenia, przenoszonego w zamykanych komorach w kadłubie samolotu. Jak-201 miał być zdolny do przenoszenia na czterech punktach podwieszenia radzieckich kierowanych pocisków rakietowych powietrze–powietrze R-27, R-77. Pod uwagę brano również potencjalne zastosowanie rakiet R-60 i R-73. Wyrzutni niekierowanych pocisków rakietowych kalibru od 80 do 240 mm oraz czterech bomb o wagomiarze 500 kg. Uzbrojenie strzeleckie tworzyło automatyczne, pojedyncze działko GSz-30-1 kalibru 30 mm z zapasem 120 naboi. Ogólny układ konstrukcyjny, jaki przyjęli radzieccy projektanci, mocno przypomina rozwiązania przyjęte w amerykańskim Lockheed Martin F-35 Lightning II. Producent wystawił projekt Jak-201 do konkursu na nowy, lekki samolot myśliwski dla Sił Powietrznych Federacji Rosyjskiej jednak bez sukcesu. Przy braku zamówień i finansowania, cały projekt został anulowany[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dariusz Paduch, Jakowlew Jak-141. Ostatni samolot bojowy ZSRR, „Lotnictwo”, nr 1 (2021), s. 52-67, ISSN 1732-5323