Jak hartowała się stal (powieść)
Jak hartowała się stal (ros. Как закалялась сталь) – jedna z najbardziej znanych powieści realizmu socjalistycznego autorstwa radzieckiego pisarza Nikołaja Ostrowskiego, w dużym stopniu autobiograficzna[1]. Opowiada o poświęceniu młodego proletariackiego bohatera podczas wojny domowej po rewolucji październikowej. Pierwsza wersja ukazała się w gazecie Młoda Gwardia, później jako książka, z której usunięto fragmenty dotyczące osobistych problemów bohatera (autora). Tomy 1–2 wydano w latach 1932–34, natomiast pełne wydanie ukazało się w 1935[1]. Pierwsze wydanie polskie ukazało się w 1941 r. (Kijów)[1]. Wydawnictwo Książka i Wiedza wydało ten tytuł w 1984 r. w serii Biblioteka Młodych, było to wydanie jedenaste[2]. W krajach socjalistycznych powieść ta stała się lekturą szkolną, a główny bohater, Paweł (Pawka) Korczagin, stawiany był za wzór dla młodzieży[3].
Adaptacje filmowe i teatralne
[edytuj | edytuj kod]Powieść trzykrotnie sfilmowano w ZSRR. Pierwsza ekranizacja pt. „Jak hartowała się stal” w reżyserii Marka Donskiego powstała jeszcze w czasie II wojny światowej, w 1942 roku. W rolę głównego bohatera wcielił się Władimir Perist-Petrenko[4]. Druga adaptacja filmowa pt. „Na polu chwały” (w oryginale „Paweł Korczagin”) z 1957 roku, w reżyserii Aleksandra Alowa i Włodzimierza Naumowa, stała się bardziej znana. Tytułową postać zagrał Wasilij Łanowoj[5], a dubbing głównego bohatera w polskiej wersji zapewnił Wiesław Gołas. Po raz trzeci powieść sfilmowano w roku w 1973, ponownie pt. „Jak hartowała się stal”, w reżyserii Nikołaja Maszczenki[6].
W oparciu o powieść opracowany został przez F. Bondarenkę scenariusz sztuki teatralnej w 9 odsłonach pt. „Paweł Korczagin”, wydany w Polsce w 1950 r., a przeznaczony dla szkolnych teatrów dziecięcych i młodzieżowych[7].
Teatr Śląski im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach wystawił adaptację teatralną pt. „Jak hartowała się stal” w reżyserii Gustawa Holoubka i Bolesława Smeli, w rolę główną wcielił się Bernard Krawczyk. Prapremiera miała miejsce 28 listopada 1953 roku. Wykonano 33 przedstawienia dla łącznej liczby 15 985 widzów [8][9].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 Ostrowski Nikołaj A., [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2025-11-08].
- ↑ Książka: "Jak hartowała się stal. Cz. 1-2 / Mikołaj Ostrowski ; przeł. [z ros.] Wacław Rogowicz.", [w:] Katalog Biblioteki Narodowej [online] [dostęp 2025-11-08].
- ↑ Jak hartowała się stal, [w:] Lubumtczytać.pl [online] [dostęp 2025-11-08].
- ↑ Jak hartowała się stal (1942) w bazie IMDb (ang.)
- ↑ Na polu chwały (1957) w bazie IMDb (ang.)
- ↑ Jak hartowała się stal (1973) w bazie IMDb (ang.)
- ↑ Książka: "Paweł Korczagin : inscenizacja powieści Mikołaja Ostrowskiego "Jak hartowała się stal" : w 9 odsłonach przez F. Bondarenkę / Nikolaj Alekseevič Ostrovskij ; [przeł. Zofia Łapicka]", [w:] Katalog Biblioteki Narodowej [online] [dostęp 2025-11-08].
- ↑ Program teatralny: "Mikołaj Ostrowski "Jak hartowała się stal" / Państwowy Teatr Śląski im. Stanisława Wyspiańskiego w Stalinogrodzie.", [w:] Katalog Biblioteki Narodowej [online] [dostęp 2025-11-08].
- ↑ Sezon 1953/1954: 105: Jak hartowała się stal, [w:] Archiwum cyfrowe Teatru Śląskiego [online] [dostęp 2025-11-08].