Przejdź do zawartości

Jak hartowała się stal (powieść)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Jak hartowała się stal
Как закалялась сталь
ilustracja
Okładka wydania niemieckiego (1984)
Autor

Nikołaj Ostrowski

Typ utworu

powieść, fikcja

Wydanie oryginalne
Miejsce wydania

ZSRR

Język

rosyjski

Data wydania

1932–1934

Pierwsze wydanie polskie
Data wydania polskiego

1941

Jak hartowała się stal (ros. Как закалялась сталь) – jedna z najbardziej znanych powieści realizmu socjalistycznego autorstwa radzieckiego pisarza Nikołaja Ostrowskiego, w dużym stopniu autobiograficzna[1]. Opowiada o poświęceniu młodego proletariackiego bohatera podczas wojny domowej po rewolucji październikowej. Pierwsza wersja ukazała się w gazecie Młoda Gwardia, później jako książka, z której usunięto fragmenty dotyczące osobistych problemów bohatera (autora). Tomy 1–2 wydano w latach 1932–34, natomiast pełne wydanie ukazało się w 1935[1]. Pierwsze wydanie polskie ukazało się w 1941 r. (Kijów)[1]. Wydawnictwo Książka i Wiedza wydało ten tytuł w 1984 r. w serii Biblioteka Młodych, było to wydanie jedenaste[2]. W krajach socjalistycznych powieść ta stała się lekturą szkolną, a główny bohater, Paweł (Pawka) Korczagin, stawiany był za wzór dla młodzieży[3].

Adaptacje filmowe i teatralne

[edytuj | edytuj kod]

Powieść trzykrotnie sfilmowano w ZSRR. Pierwsza ekranizacja pt. „Jak hartowała się stal” w reżyserii Marka Donskiego powstała jeszcze w czasie II wojny światowej, w 1942 roku. W rolę głównego bohatera wcielił się Władimir Perist-Petrenko[4]. Druga adaptacja filmowa pt. „Na polu chwały” (w oryginale „Paweł Korczagin”) z 1957 roku, w reżyserii Aleksandra Alowa i Włodzimierza Naumowa, stała się bardziej znana. Tytułową postać zagrał Wasilij Łanowoj[5], a dubbing głównego bohatera w polskiej wersji zapewnił Wiesław Gołas. Po raz trzeci powieść sfilmowano w roku w 1973, ponownie pt. „Jak hartowała się stal”, w reżyserii Nikołaja Maszczenki[6].

W oparciu o powieść opracowany został przez F. Bondarenkę scenariusz sztuki teatralnej w 9 odsłonach pt. „Paweł Korczagin”, wydany w Polsce w 1950 r., a przeznaczony dla szkolnych teatrów dziecięcych i młodzieżowych[7].

Teatr Śląski im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach wystawił adaptację teatralną pt. „Jak hartowała się stal” w reżyserii Gustawa Holoubka i Bolesława Smeli, w rolę główną wcielił się Bernard Krawczyk. Prapremiera miała miejsce 28 listopada 1953 roku. Wykonano 33 przedstawienia dla łącznej liczby 15 985 widzów [8][9].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 Ostrowski Nikołaj A., [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2025-11-08].
  2. Książka: "Jak hartowała się stal. Cz. 1-2 / Mikołaj Ostrowski ; przeł. [z ros.] Wacław Rogowicz.", [w:] Katalog Biblioteki Narodowej [online] [dostęp 2025-11-08].
  3. Jak hartowała się stal, [w:] Lubumtczytać.pl [online] [dostęp 2025-11-08].
  4. Jak hartowała się stal (1942) w bazie IMDb (ang.)
  5. Na polu chwały (1957) w bazie IMDb (ang.)
  6. Jak hartowała się stal (1973) w bazie IMDb (ang.)
  7. Książka: "Paweł Korczagin : inscenizacja powieści Mikołaja Ostrowskiego "Jak hartowała się stal" : w 9 odsłonach przez F. Bondarenkę / Nikolaj Alekseevič Ostrovskij ; [przeł. Zofia Łapicka]", [w:] Katalog Biblioteki Narodowej [online] [dostęp 2025-11-08].
  8. Program teatralny: "Mikołaj Ostrowski "Jak hartowała się stal" / Państwowy Teatr Śląski im. Stanisława Wyspiańskiego w Stalinogrodzie.", [w:] Katalog Biblioteki Narodowej [online] [dostęp 2025-11-08].
  9. Sezon 1953/1954: 105: Jak hartowała się stal, [w:] Archiwum cyfrowe Teatru Śląskiego [online] [dostęp 2025-11-08].