Jake LaMotta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jake LaMotta
LaMotta na pocztówce (1952)
LaMotta na pocztówce (1952)
Data i miejsce urodzenia 10 lipca 1922
Nowy Jork
Data i miejsce śmierci 19 września 2017
Aventura
Obywatelstwo Stany Zjednoczone
Kategoria wagowa średnia
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 106
Zwycięstwa 83
Przez nokauty 30
Porażki 19
Remisy 4

Jake LaMotta, właśc. Giacobe LaMotta (ur. 10 lipca 1922 w Nowym Jorku, zm. 19 września 2017 w Aventurze[1]) – amerykański bokser, zawodowy mistrz świata wagi średniej (1949–1951).

LaMotta, z pochodzenia Włoch, urodził się w nowojorskim Bronksie. Wyróżniał się niezwykłą wytrzymałością i z tego powodu był nazywany „Bykiem z Bronxu” (Bronx Bull). Stoczył 106 walk, wygrał 83 z nich (30 przed czasem), zremisował w 4, a przegrał 19.

Zdobył mistrzowski tytuł, wygrywając z Marcelem Cerdanem. Obronił go w pojedynkach z Tiberio Mitrim oraz Laurentem Dauthuillem. Ten ostatni został uznany przez magazyn „The Ring” za walkę 1950 roku. LaMotta przegrywał na punkty u wszystkich sędziów, gdy znokautował Dauthuille’a w ostatniej rundzie. Utracił pas mistrzowski na rzecz Sugar Raya Robinsona, który zrezygnował z tytułu mistrzowskiego w wadze półśredniej.

Na podstawie jego życiorysu w 1980 roku Martin Scorsese wyreżyserował film Wściekły Byk z Robertem De Niro w roli LaMotty.

W 1990 roku LaMotta został wprowadzony do International Boxing Hall of Fame.

Zmarł 19 września 2017 na zapalenie płuc w domu opieki w Aventurze w pobliżu Miami[1].

Przypisy[edytuj]

  1. a b Richard Goldstein: Jake LaMotta, ‘Raging Bull’ in and Out of the Ring, Dies at 95 (ang.). nytimes.com, 2017-09-21. [dostęp 2017-09-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-09-21)].

Linki zewnętrzne[edytuj]