Jakow Żyliński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jakow Żyliński
Яков Григорьевич Жилинский
Ilustracja
Jakow Żyliński (1914)
generał kawalerii generał kawalerii
Data i miejsce urodzenia 15 marca 1853
Imperium Rosyjskie Michajłow
Data i miejsce śmierci 1918
 Rosyjska FSRR
Przebieg służby
Lata służby 18851917
Siły zbrojne Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Stanowiska Szef Sztabu Generalnego Armii Imperium Rosyjskiego (1911–1914),
generał-gubernator warszawski (1914),
naczelny dowódca Frontu Północno-Zachodniego (1914)
Główne wojny i bitwy wojna rosyjsko-japońska
I wojna światowa
Odznaczenia
Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Orła Białego (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza I klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza II klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza III klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza IV klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny I klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny II klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny III klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława I klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława II klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława III klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Aleksandra (Bułgaria) Order Zasługi Wojskowej z Odznaką Czerwoną (Hiszpania) Order Mejidiyye (Imperium Osmańskie) Order Krzyża Takowy I klasy (Serbia) Order Królewski Korony (Prusy) Order Fryderyka (Wirtembergia) Komandor Orderu Korony Wirtemberskiej Wielki Oficer Orderu Korony Włoch Wielki Oficer Orderu Daniły I (Czarnogóra) Komandor Orderu Miecza (Szwecja) Komandor Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Wielki Oficer Orderu Oranje-Nassau (Holandia)

Jakow Grigorijewicz Żyliński (ros. Яков Григорьевич Жилинский, ur. 15 marca 1853 w Michajłowie w guberni riazańskiej, rozstrzelany w 1918) – rosyjski generał kawalerii, generał-gubernator warszawski i głównodowodzący wojsk Warszawskiego Okręgu Wojskowego od marca do 3 września 1914.

Przebieg służby[edytuj]

W armii rosyjskiej od 1871 roku. Ukończył Mikołajewską Szkołę Oficerską Kawalerii w 1876 roku i Mikołajewską Akademię Sztabu Generalnego w 1883 roku.

Pełnił służbę w pułku huzarów. Od 1898 roku w Sztabie Generalnym. Obserwator na teatrze wojny amerykańsko-hiszpańskiej na Kubie. W 1899 roku reprezentował Rosję na konferencji w Hadze. Generał w 1900 roku na stanowisku generała kwatermistrza Sztabu Generalnego. W czasie wojny rosyjsko-japońskiej szef Sztabu Polowego Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych na Dalekim Wschodzie admirała Jewgienija Aleksiejewa. Potem dowodził dywizją kawalerii. W latach 1907-1910 dowodził Korpusem Armijnym (Armią Konną). W 1911 roku wyznaczony na Szefa Sztabu Generalnego Armii Imperium Rosyjskiego. W czasie rokowań z Szefem Sztabu Generalnego Francji złożył nierealną obietnicę wystawienia po 15 dniach mobilizacji 800 tysięcznej armii przeciwko Niemcom. Od marca 1914 roku generał – gubernator warszawski i dowódca Warszawskiego Okręgu Wojskowego.

W początkowym okresie I wojny światowej naczelny dowódca Frontu Północno-Zachodniego. Kierował operacjami w Prusach Wschodnich. 16 września 1914 usunięty ze stanowiska za klęskę i całkowite rozbicie 2 Armii w bitwie pod Tannenbergiem i klęskę 1 Armii w bitwie nad jeziorami mazurskimi. W latach 1915–1916 przedstawiciel rosyjskiego Naczelnego Dowódcy w Radzie Sojuszniczej w Paryżu. w listopadzie 1916 odwołany z Rady i skierowany w stan nieczynny. Po przewrocie bolszewickim próbował wyjechać za granicę, ale został schwytany przez bolszewików na Krymie i rozstrzelany w nieznanych okolicznościach.

Ordery i odznaczenia[edytuj]

Rosyjskie[edytuj]

Pozostałe[edytuj]

Bibliografia, literatura, linki[edytuj]

  • H. P. Kosk, Generalicja polska. Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 2001.
  • K.A. Zalesskij, Pierwaja Mirowaja Wojna. Prawitieli i wojennaczalniki. Wyd. Wecze, Moskwa 2000.
  • Jakow Żyliński na portalu hrono.ru


Poprzednik
Gieorgij Skałon
Generał-gubernator warszawski
1914
Następca
Anton von Essen