Jakow Bułhakow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jakow Iwanowicz Bułhakow
Ilustracja
Herb
Syrokomla
Data i miejsce urodzenia 1743
Moskwa
Data śmierci 1809
Odznaczenia
Order Orła Białego Orderu Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)

Jakow Iwanowicz Bułhakow, także Jakow Iwanowicz Bułgakow, ros. Яков Иванович Булгаков herbu Syrokomla (ur. 15 października 1743 – zm. 7 lipca 1809)[1] – dyplomata rosyjski, poseł rosyjski w Rzeczypospolitej w latach 1790-1792, poseł nadzwyczajny i minister pełnomocny przy Porcie Osmańskiej od 20 maja 1781.

Życiorys[edytuj]

Od 1761 służył w Kolegium Spraw Zagranicznych. W latach 1762-1775 był sekretarzem i radcą poselstwa rosyjskiego w Warszawie. Jako poseł rosyjski w Konstantynopolu, w 1787 został tam uwięziony po wybuchu wojny rosyjsko-tureckiej. Następnie do 1792 ambasador w Polsce, gdzie m.in. hamował realizację reform Sejmu Czteroletniego i wspierał konfederację targowicką[1]. Po wstąpieniu na tron cara Pawła I (1796) został gubernatorem wileńskim i grodzieńskim, które to funkcje sprawował do 1799.

W 1768 roku Sejm Repninowski nadał mu polski indygenat[2]. W 1780 został kawalerem Orderu Świętego Stanisława[3]. Był odznaczony Orderem Orła Białego[4].

Przypisy

  1. a b Wielka Encyklopedia PWN. Tom 5. Warszawa: 2001, s. 37. ISBN 83-01-13443-7.
  2. Volumina Legum, t. VII, Petersburg 1860, s. 797.
  3. Zbigniew Dunin-Wilczyński, Order Św. Stanisława, Warszawa 2006 s. 187.
  4. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 247.


Poprzednik
Otto Magnus von Stackelberg
Flag of Poland.svg rosyjski ambasador w Polsce
1792-1793
Flag of Poland.svg Następca
Jakob Sievers