Jakub Lejkin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jakub Lejkin składający meldunek komendantowi Szeryńskiemu, maj 1941
Grób Jakuba Lejkina (po prawej) i jego córki (po lewej) na cmentarzu żydowskim w Warszawie

Jakub Lejkin (ur. 1906, zm. 29 października 1942 w Warszawie) – polski adwokat żydowskiego pochodzenia, zastępca komendanta podporządkowanej Niemcom i współpracującej z nimi policji żydowskiej w getcie warszawskim, p.o. komendanta od maja do lipca 1942 (po czasowym aresztowaniu przez Niemców nadkomisarza Józefa Szeryńskiego).

Lejkin pełnił czołową rolę w deportacjach tamtejszych Żydów do obozów zagłady i znany był ze szczególnej brutalności. Przed wojną pracował jako adwokat.

29 października 1942 o godzinie 18:10 zginął w wyniku egzekucji przeprowadzonej przez Żydowską Organizację Bojową. Został zastrzelony przez Eliasza Różańskiego na ulicy Gęsiej w drodze powrotnej z komendy do domu – trasa ta wyśledzona została wcześniej przez Emilię Landau i Israela Gutmana. Była to pierwsza egzekucja przeprowadzona przez ŻOB. Pochowany jest w alei głównej cmentarza żydowskiego przy ulicy Okopowej (kwatera 12)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Grób Jakuba Lejkina w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Jagielski: Przewodnik po cmentarzu żydowskim w Warszawie przy ul. Okopowej 49/51. Z. 1, Kwatery przy Alei Głównej. Warszawa: Towarzystwo Opieki nad Zabytkami. Społeczny Komitet Opieki nad Cmentarzami i Zabytkami Kultury Żydowskiej w Polsce, 1996, s. 30. ISBN 83-90-66296-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]