Jakub Rokossowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb Glaubicz

Jakub Rokossowski herbu Glaubicz (ur. ok. 1524 roku – zm. 2 lipca 1580 roku) – podskarbi nadworny koronny, podskarbi wielki koronny, starosta śremski i ostrzeszowski, zarządca[1] ceł małopolskich i wielkopolskich[2].

Syn Macieja. Pierwsza żona Jakuba, Katarzyna Gościejewska była bezpotomna. Drugą żonę Reginę Kościelecką, córkę Jana Janusza Kościeleckiego, kasztelana bydgoskiego i brzeskiego oraz wojewodę sieradzkiego, poślubił w 1574 roku. Z małżeństwa urodził się syn Jan (1574-1598), dziedzic Szamotuł z zamkiem.

W 1549 roku studiował we Frankfurcie nad Odrą[3]. Od 1564 dziedzic majątku Stare Długie. Od 1569 roku nabywca Ostrzeszowa i jego starosta.

Poseł województw poznańskiego i kaliskiego na sejm 1563/1564 roku i sejm 1569 roku, sejm 1570 roku i sejm 1572 roku, poseł województwa poznańskiego na sejm 1566 roku, poseł województwa kaliskiego na sejm 1567 roku[4].

Od 1565 roku podsędek poznański, następnie poseł na sejm i generalny celnik Wielkopolski i Małopolski. Jako przedstawiciel Korony Królestwa Polskiego podpisał akt unii lubelskiej 1569 roku[5].

Od roku 1570 podkomorzy poznański. W swych dobrach majątkowych posiadał liczne żupy w Wieliczce i Bochni. Był kasztelanem śremskim w latach (1573-1580), podskarbim nadwornym koronnym i podskarbim wielkim koronnym (1578-1580). Podpisał konfederację warszawską 1573 roku[6]. W czasie pierwszej wolnej elekcji popierał najpierw kandydaturę "Piasta"[7], później arcyksięcia Ernesta.

W 1575 roku podpisał elekcję Maksymiliana II Habsburga[8].

Był wyznawcą luteranizmu[9].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Hr. Seweryn Uruski "Rodzina. Herbarz Szlachty Polskiej" (tom 15, str. 231-232)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. wspólnie ze Stanisławem Spławskim
  2. Posłowie ziemscy koronni 1493-1600, pod red. Ireny Kaniewskiej, Warszawa 2013, s. 141.
  3. Posłowie ziemscy koronni 1493-1600, pod red. Ireny Kaniewskiej, Warszawa 2013, s. 141.
  4. Posłowie ziemscy koronni 1493-1600, pod red. Ireny Kaniewskiej, Warszawa 2013, s. 141, 162, 169, 176,192, 200.
  5. Akta Unji Polski z Litwą: 1385-1791, wydali Stanisław Kutrzeba i Władysław Semkowicz, Kraków 1932, s. 340.
  6. Józef Siemieński, Drugi akt Konfederacji Warszawskiej 1573 r. : przyczynek archiwalny do historji ustroju Polski, w: Rozprawy Polskiej Akademii Umiejętności t. Kraków 1930, seria II, t. 42, s. 10 [536].
  7. tak potocznie nazywano niektórych kandydatów, nie miało to nic wspólnego z dynastią Piastów
  8. Uchańsciana czyli Zbiór dokumentów wyjaśniających życie i działalność Jakóba Uchańskiego arcybiskupa gnieźnieńskiego, legata urodzonego, Królestwa Polskiego Prymasa i Pierwszego Księcia, +1581. T. 2, Warszawa 1885, s. 313.
  9. Kazimierz Bem, Czynnik wyznaniowy w polityce nominacyjnej Stefana Batorego na starostwa grodowe w Koronie — początek kontrreformacji?, w: Kwartalnik Historyczny r. 122 nr 3 (2015), s. 462.