Jamertal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jamertal
Płaczewskie, Jamertaler See
Zachód słońca nad akwenem
Zachód słońca nad akwenem
Państwo  Polska
Lokalizacja Pojezierze Starogardzkie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jamertal
Jamertal
Ziemia 54°00′13,6656″N 18°33′51,7500″E/54,003796 18,564375

Jamertal (także: jezioro Płaczewskie, niem. Jamertaler See, czyli Jezioro Doliny Jęków[1]) – jezioro położone wśród lasów, około 4 km na wschód od Starogardu Gdańskiego. Ma ok. 4 ha powierzchni. W pobliżu akwenu przebiega linia kolejowa z Piły do Tczewa.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Jezioro położone w Lesie Szpęgawskim, gdzie w okresie II wojny Niemcy wymordowali ok. 7000 Polaków. Jezioro to znajduje się w bezpośredniej bliskości ok. 200 m od miejsca kaźni. W 1960 nad brzegiem jeziora wybudowano dla potrzeb filmu "Krzyżacy", gród drewniany Spychów, w którym rezydował Jurand. Do dziś widoczne są pale wbite w dno jeziora, na których wznosiła się ta budowla. W niewielkiej odległości od jeziora znajduje się olbrzymia śródleśna łąka na której kręcone były sceny do filmu "Krzyżacy". Na łące tej stała chata symbolizująca Bogdaniec (rodzinną miejscowość Zbyszka). Natomiast ok. 3 km na południowy wschód od jeziora, w okolicach wsi Rywałd kręcono sceny bitwy Grunwaldzkiej[1].

Legenda[edytuj | edytuj kod]

Według legendy niemiecka nazwa akwenu wiąże się z krzyżackim bestialstwem. Zakonnicy budujący w początkach XIV wieku zamek w Starogardzie, zagonili do zwózki budulca z okolicznych lasów miejscowych chłopów. Ta ciężka praca została nakazana w czasie żniw, a zatem chłopi zbuntowali się i w większości zbiegli. W okolicach jeziora dużą część z nich zamordowano, a reszta próbowała uciekać przez jezioro. Wszyscy z nich utonęli. Po niedługim czasie zwłoki zaczęły wypływać i zostały odnalezione przez rodziny, co wywołało płacze i lamenty. Odtąd miejsce to cieszyło się złą sławą, a jęki pomordowanych słychać było przez wiele wieków[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Jarosław Ellwart, Kociewie i Bory Tucholskie, Region, Gdynia, 2009, s.58-59, ISBN 978-83-7591-092-6