James Baldwin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
James Baldwin, zdjęcie z 1955 r.

James Baldwin (ur. 2 sierpnia 1924[1] w Nowym Jorku[1], zm. 1 grudnia 1987 w Saint-Paul-de-Vence) – amerykański[1] powieściopisarz i eseista, Afroamerykanin. Jego powieści i manifesty zaliczane są do najważniejszych dzieł literatury afroamerykańskiej[1].

Pochodził z wielodzietnej rodziny. Był dziewiątym dzieckiem nigerijskiego pastora[1]. Wychował się w Harlemie[1] pod okiem surowego ojczyma, który sprzeciwiał się jego literackim aspiracjom. Znalazł jednak wsparcie u swego nauczyciela. Pomógł mu także burmistrz Nowego Jorku, Fiorello La Guardia, a później inny czarnoskóry pisarz, idol Baldwina, Richard Wright. W młodości imał się różnych zajęć, był m.in kaznodzieją[1]. Do roku 1942 uczęszczał do Wyższej Szkoły dla Murzynów oraz współpracował z czasopismem[1].

Baldwin, podobnie jak wielu innych amerykańskich pisarzy tego okresu, przeniósł się na jakiś czas do Europy – w 1948 r. zamieszkał w Paryżu. Po powrocie do Ameryki zaangażował się w ruch praw obywatelskich i niepodległość społeczności murzyńskiej. Aktywnie wspierał działalność Martina Luthera Kinga.

Tematyka utworów Baldwina dotyczy głównie problemów rasizmu i prześladowania homoseksualizmu, widzianych z perspektywy osobistych doświadczeń (sam był homoseksualistą[2]).

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]