James Barbour

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
James Barbour
BarbourT.jpg
Data i miejsce urodzenia 10 czerwca 1775
hrabstwo Orange
Data i miejsce śmierci 7 czerwca 1842
hrabstwo Orange
sekretarz wojny
Okres od marca 1825
do maja 1828
Przynależność polityczna Partia Demokratyczno-Republikańska
Partia Wigów
Poprzednik John C. Calhoun
Następca Peter Buell Porter
ambasador w Wielkiej Brytanii
Okres od listopada 1828
do października 1829
Poprzednik Albert Gallatin
Następca Louis McLane
gubernator Wirginii
Okres od stycznia 1812
do grudnia 1814
Poprzednik Peyton Randolph (p.o.)
Następca Wilson Cary Nicholas
James Barbour Signature.svg

James Barbour (ur. 10 czerwca 1775 w hrabstwie Orange, zm. 7 czerwca 1842 tamże) – amerykański polityk.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 10 czerwca 1775 na terenie hrabstwa Orange[1]. Pracował jako zastępca szeryfa, studiował nauki prawne i w 1794 roku został przyjęty do palestry[1]. W latach 1796–1812 zasiadał w legislaturze stanowej Wirginii[1]. W wyniku śmierci George’a Williama Smitha został w 1812 roku gubernatorem Wirginii i pełnił ten urząd przez dwa lata[2]. W czasie wojny z Wielką Brytanią powołał pod broń milicję stanową i obiecał nagrody pieniężne z własnych funduszy[2]. Zrezygnował z funkcji gubernatora w wyniku elekcji do Senatu, gdzie zasiadł z ramienia Partii Demokratyczno-Republikańskiej[2]. W 1819 roku pełnił także funkcję przewodniczącego pro tempore[1]. Po 11 latach zasiadania w izbie wyższej zrzekł się mandatu na rzecz przyjęcia oferty wejścia do gabinetu Johna Quincy’ego Adamsa, gdzie objął stanowisko sekretarza wojny[1]. W 1828 roku zrezygnował z funkcji rządowej i został mianowany na stanowisko posła pełnomocnego w Wielkiej Brytanii[1]. Po rocznej misji wycofał się z dyplomacji i powrócił do zasiadania w legislaturze stanowej[2]. W latach 30. związał się z Partią Wigów[1]. Zmarł 7 czerwca 1842 na terenie hrabstwa Orange[1].

Był bratem Philipa Pendletona Barboura[1]. Jego żoną była Lucy Johnson, z którą miał pięcioro dzieci[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i Barbour, James (ang.). Biographical Directory of the United States Congress. [dostęp 2018-03-31].
  2. a b c d e James Barbour (ang.). National Governors Association. [dostęp 2018-03-31].