James Couttet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
James Couttet
James Couttet
Data i miejsce urodzenia 18 lipca 1921
Chamonix, Francja
Data i miejsce śmierci 13 listopada 1997
Chamonix, Francja
Klub SC Chamonix
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Francja
Igrzyska olimpijskie
Srebro Sankt Moritz 1948 Slalom
Brąz Sankt Moritz 1948 Kombinacja
Mistrzostwa świata
Złoto Engelberg 1938 Zjazd
Srebro Sankt Moritz 1948 Slalom
Srebro Aspen 1950 Zjazd
Brąz Sankt Moritz 1948 Kombinacja
Brąz Aspen 1950 Slalom

James Couttet (ur. 18 lipca 1921 w Chamonix - zm. 13 listopada 1997 tamże) – francuski narciarz alpejski i skoczek narciarski, dwukrotny medalista olimpijski oraz pięciokrotny medalista mistrzostw świata w narciarstwie alpejskim.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy sukces w karierze osiągnął w 1938, kiedy podczas mistrzostw świata w narciarstwie alpejskim w Engelbergu zwyciężył w biegu zjazdowym. Pozostałe miejsca na podium tych zawodów zajęli: Émile Allais oraz Hellmut Lantschner. Couttet wyprzedził Allaisa o dwie sekundy, a Lantschnera o ponad sześć sekund. Rok później wystąpił na mistrzostwach świata w narciarstwie klasycznym w Zakopanem, zajmując 29. miejsce w konkursie skoków narciarskich[1]. Jego karierę przerwała II wojna światowa.

Po zakończeniu wojny zdobył dwa tytuły mistrza Francji w 1946, wygrywając w zjeździe i slalomie. W 1948 wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Sankt Moritz, zdobywając dwa medale. W pierwszym występie, biegu zjazdowym, zajął trzynaste miejsce, tracąc do podium siedem sekund. Następnie zdobył brązowy medal w kombinacji alpejskiej, przegrywając tylko z Henrim Oreillerem i Karlem Molitorem. W zjeździe do kombinacji zajął ósme miejsce, jednak w slalomie uzyskał najlepszy wynik, co dało mu awans na podium. Couttet zdobył też srebrny medal w slalomie, rozdzielając na podium Ediego Reinaltera i Henriego Oreillera. W pierwszym przejeździe był drugi, a w drugim uzyskał czwarty wynik, w efekcie plasując się pół sekundy za Reinalterem. Na tych samych igrzyskach wystąpił także w konkursie skoków narciarskich, zajmując 25. miejsce wśród 49 zawodników. W tym samym roku zdobył także tytuł mistrza kraju w zjeździe. Kolejne dwa medale wywalczył na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w narciarstwie alpejskim w Aspen. W slalomie zajął drugie miejsce, o 1,3 sekundy za Zeno Colò, a o 0,6 sekundy przed Egonem Schöpfem. Cztery dni wcześniej zdobył brązowy medal w gigancie, ulegając tylko Zeno Colò i Fernandowi Grosjeanowi.

W 1952 startował na igrzyskach olimpijskich w Oslo, najlepszy wynik osiągając w slalomie, który ukończył na szóstej pozycji. Ponadto w zjeździe był jedenasty, a rywalizację w gigancie zakończył na czternastej pozycji. Brał także udział w mistrzostwach świata w narciarstwie alpejskim w Åre w 1954, gdzie zajął piąte miejsce w kombinacji, tracąc do podium blisko pięć punktów. Ponadto Francuz wielokrotnie wygrywał zawody Arlberg-Kandahar: zjazd w Mürren w 1939 roku, kombinację w Mürren w 1947, zjazd i kombinację w Chamonix w 1948 oraz zjazd, slalom i kombinację w Mürren w 1950. W 1955 zakończył karierę.

Po zakończeniu kariery został trenerem. Prowadził między innymi reprezentację Francji podczas igrzysk olimpijskich w Cortina d’Ampezzo. Pracował także przy projektowaniu wyciągów narciarskich.

Jego żoną była reprezentantka Francji w narciarstwie alpejskim, Lucienne Schmith.

Osiągnięcia w narciarstwie alpejskim[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
13. 2 lutego 1948 Szwajcaria Sankt Moritz Zjazd 2:55,0 min +12,3 s Francja Henri Oreiller
3.Bronze medal.svg 4 lutego 1948 Szwajcaria Sankt Moritz Kombinacja 3,27 pkt +3,68 pkt Francja Henri Oreiller
2.Silver medal.svg 5 lutego 1948 Szwajcaria Sankt Moritz Slalom 2:10,3 min +0,5 s Szwajcaria Edy Reinalter
14. 15 lutego 1952 Norwegia Oslo Gigant 2:25,0 min +9,9 s Norwegia Stein Eriksen
11. 16 lutego 1952 Norwegia Oslo Zjazd 2:30,8 min +7,9 s Włochy Zeno Colò
6. 19 lutego 1952 Norwegia Oslo Slalom 2:00,0 min +2,8 s Austria Othmar Schneider

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
1.Gold medal.svg 5 marca 1938 Szwajcaria Engelberg Zjazd 3:17,8 min - -
13. 2 lutego 1948 Szwajcaria Sankt Moritz Zjazd 2:55,0 min +12,3 s Francja Henri Oreiller
3.Bronze medal.svg 4 lutego 1948 Szwajcaria Sankt Moritz Kombinacja 3,27 pkt +3,68 pkt Francja Henri Oreiller
2.Silver medal.svg 5 lutego 1948 Szwajcaria Sankt Moritz Slalom 2:10,3 min +0,5 s Szwajcaria Edy Reinalter
3.Bronze medal.svg 14 lutego 1950 Stany Zjednoczone Aspen Gigant 1:54,4 min +0,9 s Włochy Zeno Colò
5. 16 lutego 1950 Stany Zjednoczone Aspen Slalom 2:06,4 min +2,6 s Szwajcaria Georges Schneider
2.Silver medal.svg 18 lutego 1950 Stany Zjednoczone Aspen Zjazd 2:34,4 min +1,3 s Włochy Zeno Colò
14. 15 lutego 1952 Norwegia Oslo Gigant 2:25,0 min +9,9 s Norwegia Stein Eriksen
11. 16 lutego 1952 Norwegia Oslo Zjazd 2:30,8 min +7,9 s Włochy Zeno Colò
6. 19 lutego 1952 Norwegia Oslo Slalom 2:00,0 min +2,8 s Austria Othmar Schneider
5. 7 marca 1954 Szwecja Åre Kombinacja 4,08 pkt +12,24 s Norwegia Stein Eriksen

Osiągnięcia w skokach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
25. 7 lutego 1948 Szwajcaria Sankt Moritz Skocznia normalna indywidualnie 225,1 pkt -3,0 pkt Norwegia Petter Hugsted

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
29. 11 lutego 1939 Polska Zakopane Duża normalna indywidualnie 224,7 pkt -102,4 pkt III Rzesza Sepp Bradl
25. 7 lutego 1948 Szwajcaria Sankt Moritz Skocznia normalna indywidualnie 225,1 pkt -33,8 pkt Norwegia Petter Hugsted

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]