James FitzJames (2. książę Berwick)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
James Francis FitzJames
James Francis FitzJames
Herb Domu FitzJames
Herb Domu FitzJames
Data urodzenia 21 października 1696
Data śmierci 2 czerwca 1738
Miejsce śmierci Neapol
Rodzina FitzJames
Rodzice James FitzJames
Honora Burke
Małżeństwo Catalina Ventura Colón de Portugal
Dzieci Jacopo Stuart-FitzJames-Stuart y Colon de Portugal
James Fitz-James Stuart
Pedro Stuart-FitzJames-Stuart y Colon de Portugal
Catalina Stuart-FitzJames-Stuart y Colon de Portugal
Ventura Stuart-FitzJames-Stuart y Colon de Portugal
Maria Guadalupe Stuart-FitzJames-Stuart y Colon de Portugal
Odznaczenia
Order Złotego Runa (Hiszpania) Order Podwiązki (Wielka Brytania) Order Świętego Andrzeja Apostoła Pierwszego Powołania (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Order Orła Białego

James Francis (Diego/Jacobo Francisco) FitzJames, hrabia Tinmouth, 2. książę Berwick, 2. książę Liria i 2. książę Xérica (ur. 21 października 1696, zm. 2 czerwca 1738 w Neapolu) – hiszpański arystokrata i dyplomata, uczestnik powstania z 1715 roku, które Jakobici zorganizowali w Szkocji. Jego ojcem był wódz James FitzJames, 1. książę Berwick (zm. 1734).

Otrzymał w roku 1714 Order Złotego Runa. Po klęsce szkockiego powstania do swej śmierci James Francis służył jako dowódca w armii hiszpańskiej. W Hiszpanii zyskał tytuł księcia Liria (grand Hiszpanii 1. klasy w 1716 r.). Potem był dowódcą hiszpańskiego pułku irlandzkiego – infantería irlandesa. Od lutego 1724 marszałek polny.

Następnie ambasador nadzwyczajny w Petersburgu od grudnia 1726 do 1730, minister pełnomocny w Austrii w latach 1730-1733, potem ambasador w Neapolu, gdzie zmarł.

31 grudnia 1716 jego żoną została Catalina Ventura Colón de Portugal, 9. księżna Veragua, potomkini Kolumba.

Jego synem był Diego Francisco Duarte Fitzjames-Stuart y Colón, 3. książę Berwick (1718-1785).

W 1730 odznaczony Orderem Orła Białego, w 1728 został kawalerem rosyjskiego Orderu św. Andrzeja Apostoła Pierwszego Powołania[1].

Przypisy

  1. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 157.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]