Jamnik (budynek)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy budynku. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Jamnik
Jamnik przy Kijowskiej
Jamnik przy Kijowskiej
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Adres Kijowska 11
Architekt Jan Kalinowski
Inwestor Robotnicza Spółdzielnia Mieszkaniowa „Praga”
Kondygnacje 7
Rozpoczęcie budowy 1971
Ukończenie budowy 1973
Pierwszy właściciel Robotnicza Spółdzielnia Mieszkaniowa „Praga”
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Jamnik
Jamnik
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Jamnik
Jamnik
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jamnik
Jamnik
Ziemia52°15′12″N 21°02′59″E/52,253333 21,049722

Jamnik, Tasiemiec, Deska, Mrówkowiec, Długas, Równoległy − popularne nazwy budynku mieszkalnego w Warszawie, zlokalizowanego w dzielnicy Praga-Północ przy ul. Kijowskiej 11, o długości 508 metrów, uchodzącego za najdłuższy w Warszawie[1]. Budynek liczy 7 kondygnacji (w tym 2 podziemne), ma 430 mieszkań w 43 klatkach schodowych, 132 garaże, a mieszka w nim ponad 1200 mieszkańców[2].

Opis[edytuj]

Budynek został wzniesiony w latach 1971−1973 w południowej części osiedla Szmulowizna, naprzeciwko dworca PKP Warszawa Wschodnia, według projektu Jana Kalinowskiego[3]. Budynek budził zachwyt dziennikarzy w okresie jego oddawania do użytku, jednak pomimo swojej długości w swoim wnętrzu mieści małe mieszkania o niezbyt funkcjonalnym rozkładzie, a sam budynek stojący równolegle do ruchliwej ulicy i stacji kolejowej jest dodatkowo narażony na hałas[4].

W każdej klatce jest 10 mieszkań, a na jednym piętrze zaledwie dwa mieszkania sąsiadów. Okna wszystkich mieszkań wychodzą na dwie strony budynku[5].

Aby przerwać monotonię tego budynku, planowano wznieść przed nim pawilony handlowe tworzące grzebień, planu jednak nie zrealizowano[6].

W związku ze znaczną długością tego budynku pojawił się problem z pękaniem ścian i jego osiadaniem już na etapie budowy – na starym tynku można spotkać wmurowane szklane płytki, których pęknięcie miało być sygnałem osiadania.

Uznawany jest za najdłuższy w Warszawie[według kogo?], choć na Przyczółku Grochowskim w dzielnicy Praga-Południe stoi blok popularnie nazywany Pekinem, o długości około 1,5 km (nie tworzy jednej linii jak przy Kijowskiej, a jego poszczególne części noszą różne adresy}.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Apartamenty pod chmurami Marek Wielgo, Gazeta Wyborcza – Nieruchomości, 26 września 2006 r
  2. Maciej Miłosz. Praski jamnik, najdłuższy blok nowoczesnej Warszawy. „Życie Warszawy”, 2008-01-15. 
  3. Michał Pilch, Warszawska Praga. Przewodnik, Fundacja Centrum Europy, Warszawa 2005, ​ISBN 83-923305-7-9
  4. Kompendium Pragi-Północ
  5. Praski jamnik, najdłuższy blok nowoczesnej Warszawy | zyciewarszawy.pl
  6. Dwa nowe praskie plany Dariusz Bartoszewicz, Gazeta Wyborcza – "Stołeczna", 2 lipca 2001 r.