Jan Łazarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Łazarski
Jan Łazarski (cyclist, -1924).jpg
Jan Łazarski (przed 1924)
Data i miejsce urodzenia 26 października 1892
Kraków
Data i miejsce śmierci 11 sierpnia 1968
Kraków
Dyscypliny kolarstwo torowe
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Igrzyska olimpijskie
Srebro
Paryż 1924 kolarstwo
(Druż. na dochodzenie)

Jan Łazarski (ur. 26 października 1892 w Krakowie - zm. 11 sierpnia 1968 w tamże) – polski kolarz torowy, po zakończeniu kariery działacz i trener.

Początkowo unikał specjalizacji i startował w różnego rodzaju zawodach kolarskich[1]. Reprezentował Krakowski Klub Cyklistów i Motorzystów oraz Cracovię. Olimpijczyk (Paryż 1924), zdobywca srebrnego medalu w konkurencji 4000 m drużynowo (z Józefem Lange, Tomaszem Stankiewiczem i Franciszkiem Szymczykiem)[2]; startował także na 1000 m ze startu lotnego (odpadł po repasażach) i na 50 km (nie ukończył).

W 1919 doznał przypadkowego postrzału rewolwerowego w lewe kolano, co miało zakończyć jego karierę sportową. Dzięki forsownym treningom przezwyciężył to ograniczenie. Kula tkwiła w jego kolanie do końca życia[1].

Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Bogdan Tuszyński, Pierwszy medal dla Polski, w: Poczet polskich olimpijczyków 1924-1984, KAW, Warszawa, 1984, s.22, ​ISBN 83-03-00573-1
  2. Wiktor Junosza. Olimpijskie zawody kolarskie. „Stadjon”, s. 9-10, Nr 32 z 7 sierpnia 1924. 
  3. Karolina Grodziska Zaduszne ścieżki-przewodnik po Cmentarzu Rakowickim wyd.Kraków 2003 s.154

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zygmunt Głuszek, Polscy olimpijczycy 1924-1984, Wydawnictwo "Sport i Turystyka", Warszawa 1988.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]